Wednesday, July 30, 2014

The waves keep rolling



Επειδή τον αέρα δεν θα τον κουμαντάρουμε ποτέ, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε τα πανιά μας σύμφωνα με αυτόν. (:

Φοβερό βιντεάκι από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος στην Πάρο.

Καλές οι πεζοπορίες και το αγνάντεμα της φύσης, αλλά σαν την αίσθηση που νιώθεις όταν γλύστρας πάνω στην επιφάνεια του νερού, με ταχύτητα 30+ κόμβων... Αδρεναλίνη και μυαλό χτυπάνε κόκκινα!

Tuesday, July 29, 2014

Ένα φράγκο η βιολέτα... χωρίς φράγκα είμαι εγώ

Έχω γίνει πιο κλαψομούνης και από τους "Παντελήδες", αλλά μόλις συνειδητοποίησα πως έχω να πληρωθώ από το Μάρτιο. Πως επιβιώνω; Μάλλον από καθαρή σύμπτωση. Δε κλαίγομαι για τα φράγκα, χέστηκα, μη σώσω και τα πάρω (που δεν), απλώς δεν ξέρω για ποιον δουλεύω πια και αν αξίζει να δουλεύω. Πιο παραγωγικό μου φαίνεται να κάθομαι σπίτι να τον παίζω, από το να απασχολούμαι χωρίς λόγο με χίλια δύο πράγματα που δεν είναι και δικά μου στη τελική.

Η μαλακία ήταν πώς ήθελα μετά από 3+ χρόνια να πάω διακοπές και αυτό με στεναχώρει περισσότερο γιατί για άλλη μια χρονιά δεν πρόκειται να γίνει. Χαρίζω λεφτά, χαρίζω άδειες, χαρίζω βενζίνες και κάνω το μαλάκα. Μάλλον είμαι τελικά.

Παρατήρησα πως κουράζομαι πολύ ψυχολογικά τελευταία και αυτό έχει αντίκτυπο στην συμπεριφορά μου, παλιότερα δεν ήμουν έτσι, γιατί είχα ανθρώπους να με καβατζώσουν. Τώρα άλλοι την έκαναν, άλλοι "μας" την έκαναν, άλλοι μπλέξανε με γάμους, άλλους τους έφαγε η επανάσταση, άλλοι είναι στον κόσμο τους.... σπάσαμε, τα χαλάσαμε και στο τέλος μείναμε μόνη μας, να τρώμε την ίδια μας τη σάρκα.

Δε ξέρω από χθες μετά από συζήτηση, κατέληξα πως μάλλον πρέπει να την κάνω. Να ηρεμίσω, να βρω τον εαυτό μου. Από πέρσυ τον Ιούλιο που ήμουν μέσα στο στρατό η κατάσταση και οι ισορροπίες μου χάθηκαν. Άρχισα να κάνω το ένα λάθος πίσω από το άλλο, πληγώνω ανθρώπους, έγινα μαλάκας στη νιοστή. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό όμως...

Τα παραπάνω δεν είναι ούτε αυτοκριτική, ούτε αυτογνωσία, έχουν μαζεύτει εδώ και καιρό, απλώς όταν έπρεπε να τα πω δε τα έβγαλα ποτέ από μέσα μου και τώρα σκάνε λίγα, λίγα γιατί δε χωράνε πλέον στο κεφάλι.

Monday, July 28, 2014

Όλα κάνουν κύκλους

Ξανά και ξανά και ξανά και ξανά....




Δε γαμιέται; Τι είχαμε, που δε χάσαμε αλλώστε! (:

Friday, July 25, 2014

O παράδεισος μου έπεφτε πάντα λιγάκι στενός

Άκου πως έχει το πράγμα.

Χθες λοιπόν φέρθηκα πολύ μαλακισμένα σε ένα άτομο που αγαπώ πολύ, μιας και έκραξα σε πολύ μεγάλο βαθμό τις επιλογές "του"(;). Δεν ζητάω συγγνώμη όμως, δε το έκανα από κακία, αλλά επειδή το νοιάζομαι πολύ και θέλω να του κουνήσω το κεφάλι μπας και ξεκολλήσει.

Όταν είσαι σε μια φάση που δεν σου αρέσει, καλό είναι να φεύγεις, για το βασικότερο λόγο ότι κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Όταν στα 28 σου ΔΕΝ θες ή δεν σε αφήνουν να πάρεις την Ζωή σου στα χέρια σου, τότε απλά δε ζεις, αλλά παρασιτείς με και στις ζωές των άλλων. Ξέρεις ο φόβος δεν δείχνει ωριμότητα και η ωριμότητα σε έναν άνθρωπο δεν φαίνεται από το πως συμπεριφέρεται όταν βγαίνει έξω. Στην αντιμετώπιση των πράξεων φαίνεται.

Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν πως δύο άνθρωποι είναι σε μια σχέση ένω δεν κολλάνε; Επειδή ο "γαμπρός/νύφη" αρέσει στη "μαμά"; Και επίσης πως γίνεται να λες έναν άνθρωπο ώριμο και σοβαρό όταν ο/η συντροφός του, λέει ξεκάθαρα ότι δε μου αρέσεις ερωτικά και αυτός παρόλα αυτά να παραμένει δίπλα σου. Ή χαζός είναι ή κλανιάρης και αυτός, γιατί φοβάται μη σε χάσει. Παρόλα αυτά προτιμάτε να παίζεται θέατρο και να παραμυθιάζεται τους άλλους και κυριώς τις ψυχές σας, δίνοντας συνεχώς παράταση στην παράσταση σας. Ώριμος είναι αυτός που έχει αξιοπρέπεια. Ωριμότητα δεν είναι να έχεις κάνει τα κουμάντα σου επαγγελματικά/χρηματικά και γενικά με υλικά και να νιώθεις "ασφάλεια". Ωριμότητα δείχνεις όταν ο φίλος σου έχει πρόβλημα και είσαι σε θέση ακόμα και αν δεν συμφωνείς με τις επιλογές του να σταθείς δίπλα του και να κρατάς άμυνα.

Οι συνθήκες δε θα ωριμάσουν ποτέ, είναι απρόβλεπτες και έφλεκτες το θέμα είναι εσύ μπορείς να τις αντιμετωπίσεις; Και αν όχι, γιατί δεν προσπαθείς τουλάχιστον; Δεν μπορεί κανενός η Ζωή να είναι ρόδινη και ομαλή και αυτό πρέπει να το χώσεις βαθιά στο μυαλό σου.

Το βασικό νόημα και αυτό που με έκανε να συμπεριφερθώ "ανώριμα" για κάποιους, λοιπόν ποιό είναι; Ότι δεν γουστάρω να ξαναδώ να κλαίνε άτομα που αγαπάω, σέβομαι και στηρίζω, για τις επιλογές τους που δεν ΘΕΛΟΥΝ να αντιμετωπίσουν. Δεν θα τους πω εγώ ποιο είναι το καλό τους, αλλά δεν θα τους χαϊδέψω και τα αυτιά. Με τσατίζει να σε βλέπω να κλαίς για την απραξία σου στα λάθη σου και όχι για τα λάθη σου αυτά καθέ αυτά και αν εσύ στεναχωριέσαι μία εγώ στεναχωριέμαι δέκα.

Αυτά και άλλα πολλά που δεν είμαι σε θέση να γράψω.

Φτιάξε μια κόλαση στα μέτρα σου λοιπόν και άσε τους παράδεισους για τους ηθοποιούς.

Wednesday, July 23, 2014

Try this trick and spin it


Αρκετά κάτσαμε ήσυχοι, δε νομίζεις; (:


Tuesday, July 22, 2014

Ερώτηση


Μόνο εγώ βαριέμαι να δουλέψω σήμερα ή είστε και άλλοι;

Το βλέπω εγώ, εδώ θα με βρούνε πεθαμένο. Δε τσουλάει ή μερά, δε τσουλάει.

Saturday, July 19, 2014

Οι άνθρωποι είναι Ζώα

Σταματήστε πια να εγκαταλείπετε δεξιά και αριστερά σκυλιά, γατιά, παιδιά και ό,τι άλλο δεν σας κάνει. Κρίμα είναι... 

Αν δε μπορείς να ανταποκριθείς στις "ευθύνες" τους, τουλάχιστον άφησε τα σε μια φιλοζωική οργάνωση, αν και αυτές δυστυχώς έχουν μπουχτίσει και δεν έχουν καμία βοήθεια από την κοινωνία.

Η νέα μου, με το έτσι θέλω, φίλη λοιπόν.

Μετά από πολύ παιχνίδι και φαί, χρειαζόμαστε ύπνο στα μαλακά. :P

Friday, July 18, 2014

Μανώλο ο νοικοκύρης.

Γύρισα και εγώ σπίτι από τη δουλειά και είπα να πλύνω κανά ρούχο... όλα καλά μέχρι εδώ. Περνάει η ώρα, τελειώνει και το πρόγραμμα, άντε να τ' απλώσω. Χαροπή νοικοκυρά ο δικός σου, μέχρι που πιάνω τη βερμούδα και οπως την κρεμάω βλέπω να βγαίνει ένα άσπρο καλώδιο από την πλαϊνή τσέπη προσεύχομαι στον αρκούδο του Γκαζολίν να είναι ΜΟΝΟ τα ακουστηκά... αλλά δυστυχώς.

Το ipod ήταν, που πλύθηκε στους 40C... το βλέπετε σε πλήρη αποσύνθεση, μιας και προσπάθησα να του δώσω τις πρώτες βοήθειες, αλλά μάταια. Το σαπουνόνερο με το μαλακτικό μαζί έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έριξε και μια γερή μπόρα και βράχηκαν και τα φρεσκοπλυμένα. Μετά λένε γιατί πίνω;

Δε μαγειρεύω σήμερα γιατί μπορεί να τριτώσει το κακό και να βάλω καμιά φωτιά με το τηγάνι.

Thursday, July 17, 2014

Το mood της ημέρας!

Μετά από κάτι μεταμεσονύκτια ουϊσκια... και πρωινά δηλαδή.

Και όπως είπα και χθες σε μια συζήτηση, δεν υπάρχουν ύποπτοι μόνο ένοχοι και εγώ ως γνωστών συνεπής στις μαλακίες. Έτσι και μου καρφωθεί κάτι στο μυαλό τελείωσε...


Wednesday, July 16, 2014

Άντε και καλή τύχη μάγκες!

Είναι το κράτος τρομοκράτης; Όοοοχι
Είναι οι τράπεζες τρομοκράτες; Όοοοχι
Είναι οι φύλακες της εξουσίας τρομοκράτες; Όοοχι

Είναι τώρα ο νοικοκυραίος τρομοκρατημένος; Όοοχι. Γιατί; Γιατί έπιασαν τον Μαζιώτη!

Από πότε η ληστεία τράπεζας είναι τρομοκρατική ενέργεια ρε μαλάκες; Καθαρή πολιτική πράξη είναι, τόσο πολύ σας τρομάζει αυτό; Τι φοβάστε μη σας φάνε τα φράγκα; Πόσο μαλάκας είσαι ρε νοικοκυράκο; Σε ταϊζουν σανό και εσύ το μασάς. Αλλά εκεί σε έχουν φτάσει να μην ξεχωρίζεις ποιό είναι το καλό σου, αλλιώς θα είχες πάρει τα όπλα. Αλλά αυτό θέλει μαγκιά και ευτυχώς σε αυτή την χώρα υπάρχουν κάποιοι -λίγοι- που έχουν τ' αρχίδια να τα κρατήσουν.

Όσο για τους φρορούς της εξουσίας, που αντιμετωπίζουν ένα περιστατικό ληστείας το κέντρο της Αθήνας, στον πιο εμπορικό της δρόμο, με ανταλλαγή πυροβολισμών τότε υπάρχει πρόβλημα, πολύ σοβαρό πρόβλημα.... Και σίγουρα σημαντική έλλειψη στοιχειώδους μυαλού. Αλλά μπάτσος και μυαλό είναι πράγματα ασυμβίβαστα, όσο να πεις.


Kαλά τα έλεγε ο Παυλάκος "Την κλέψανε την τράπεζα και τι με νοιάζει έμενα.../ γέματη εκατομμύρια ενώ και ο Θεός πεινούσε..../ οσο για τον ταμία που πήγε ν' αμυνθεί, όταν αναρωτήθηκε για ποιόν και το γιατί, στ' αρχιδια μου ψιθύρισε και γέμισε τις τσάντες."



Υ.Γ. "Ο Στέλιος... Στέλιος ή Στελάρας ή Στελάκης... καμιά φορά και Στελάκος για κάναν καλό γείτονα. Ο Στέλιος είναι μπάτσος.." Τ. Θεοφίλου.


Sunday, July 13, 2014

Στιγμές

Παρασκευή 13 Ιουλίου, μεσημέρι, πίσω από μια είσοδο παλιάς πολυκατοικίας. Ένα γρήγορο αντίο, καταλήγει σε ένα δυνατό παθιασμένο φιλί. Για την ακρίβεια καταλήγει σε πολλά περισσότερα... μαζί και συναισθήματα.

Τελικά χαίρομαι, για κάτι τέτοια τσογλάνια που πέρασαν από τη Ζωή μου και είχαν την αντoχή να μπλέξουν μαζί μου, μιας και δεν είμαι ο πιο εύκολος άθρωπος, σε μυαλά και απόψεις.


Πλέον τα έχω αφήσει όλα, έτσι και αλλιώς τα πράγματα θα κυλίσουν όπως θέλουν αυτά, η ζωή ξέρει, και εγώ την εμπιστεύομαι!

Friday, July 11, 2014

...και σκεφτομαι (α)διάφορα.

Εσάς που κράζετε, ή έχετε παράπονα από τις σχέσεις σας και δεν προσπαθείτε σας βαριέμαι κάπως. Σήμερα άκουγα από δύο άτομα, (άντρα και γυναίκα) σε dolby surround, με πολύχρονες σχέσεις, πόσο πλήττουν και πόσο βαριούνται μέσα  στις σχέσεις τους. Όταν τους ρώτησα γιατί πρίζουν τα δικά μου τα παπάρια και δεν χωρίζουν, απάντηση δεν πήρα, σοβαρή.... απλώς δεν μπορούν μου είπαν, η γυναικεία εκδοχή. Εκεί κάπου άλλαξα κουβέντα γιατί άρχισα να χασμουριέμαι.

Οι σχέσεις, ερωτικές ή μη, είναι απλές. Αν θες να κρατήσουν προσπαθείς γι' αυτές, όχι σε βάθος χρόνου, αλλά άμεσα. Τώρα να είσαι στη λουμπά καθαρά και μόνο γιατί τη βρίσκεις με τη ρουτίνα, ένταξει... περαστικά σου. Δεν έχω κάτι άλλο να πω.

Και για να λέμε και τα δικά μας, δε θεωρώ τον εαυτό μου σοβαρό, για να μπλεχτεί σε μια σχέση, αλλά τουλάχιστον το έχω αποδεχτεί και δεν κάθομαι να παραμυθιάζομαι και το βασικότερο να παραμυθιάζω και τον άλλον. 

Καινούργιος Morrissey... πολύ γλυκανάλατος, αλλά αγαπημένος, όπως και να έχει!


Wednesday, July 09, 2014

Ο βασιλιάς δεν είναι πια εδώ

Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, πέρασαν σχεδόν μια μέρα και ακόμα κάποιοι να το συνειδητοποιήσουμε τι έγινε χθες. Χάσαμε τη μπάλα στην κυριολεξία. Αυτό που είδαμε μόνο Βραζιλία δεν ήταν... τελικά το άθλημα πρέπει να πεθάνει! Δεν νομίζω πως το σκορ παίζει κάποιο ρόλο, το πρόβλημα είναι αλλού. Άνθρωποι που έχουν δει θέαμα από τις εκάστοτε ομάδες της Εθνικής Βραζιλίας δεν κοιτάνε το σκορ αλλά το αποτέλεσμα που έφερε αυτή η ήττα. Μετά και το χθεσινό ένας μεγάλος και κακός κύκλος που κράτησε 12 χρόνια έκλεισε, θα είναι η αρχή μιας αναγέννησης που θα δούμε άμεσα. Το μήνυμα το έλαβε ο λαός της Βραζιλίας και όλοι όσοι αγαπάμε αυτή την ομάδα. Μια ομάδα που μας έμαθε τι θα πει ΘΕΑΜΑΤΙΚΟ ποδόσφαιρο, μια ομάδα που μας έμαθε να ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ αυτό το τόπι, μια ομάδα που μας έκανε να θέλουμε να μοιάσουμε σε Βραζιλιάνους παίκτες.

Σκατά στους Γερμανούς που θέλησαν να κάνουν επίδειξη δύναμης και δεν σεβάστηκαν την ιστορία μιας ομάδας μη παίζοντας το fair play. Τον δυνατό σου αντίπαλο δεν το ξεφτιλίζεις.... ΠΟΤΕ, ειδικά όταν ξέρεις πως αυτή την στιγμή δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να συγκριθεί μαζί σου.

Και για τους εριστικούς, να υπενθυμίσω πως αν δεν ήταν η Βραζιλία όχι μπάλα δε θα ξέρατε τι είναι, αλλά ακόμα οι γκόμενες θα φορούσαν τις κυλότες της γιαγιά σας, για να δείτε κανάν κώλο θα τραβούσατε βρακιά.

Monday, July 07, 2014

Η γκρίνια μέρα δεν κοιτά

Χθες με ρώτησε μια φίλη πότε θα πάρω άδεια, μπας και κανονίσουμε τίποτα. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως ούτε καν ξέρω και δεν το έχω συζητήσει. Από χθες λοιπόν κατί μέσα μου, λέει πως ΔΕΝ θα πάρω άδεια, θα μείνω στη δουλειά να παρέχω τις υπηρεσίες μου στους μαλάκες. Εμένα δε θα με δει, ούτε η θάλασσα, ούτε ο ήλιος. Εντάξει μπορεί να είμαστε απλήρωτοι 3 μήνες (έχει λαμβάνειν όμως), αλλά επειδή είμαι ολιγαρκής στις διακοπές μου την παλεύω στο νερό, μη το χάσω λοιπόν και αυτό το τελευταίο οχυρό που μου απέμεινε.

Και κάτι άλλο, ομάδα που κερδίζει δεν άλλαζει. Όταν λοιπόν δε σου βγει το rotation σου, ξαναβάζεις τους παίκτες που αποδίδουν. Εγώ δεν είμαι καβάτζα κανενός, όταν το κάνω, είναι από επιλογή μου.

Ζητείται γυναίκα, για την περίοδο των διακοπών που στο σπίτι της ΔΕΝ θα έχει συναγερμό, να μπορούμε να φεύγουμε σαν άνθρωποι το βράδυ χωρίς να ξυπνάει όλη η γειτονιά και η εταιρεία security.

Wednesday, July 02, 2014

Πολύ δουλειά... γαμώ τ' αφεντικά!

Σήμερα είχαμε πολύ εργασία...

και πολύ χαρά για όσους ήταν στη δίπλα παραλία της Αναβύσσου και έπαιζαν με τις σανίδες τους. Εγώ δυστυχώς τους είδα από την ταράτσα.

Επίσης σήμερα επιβεβαιώθηκα για το πόσο ΜΑΛΑΚΑΣ είμαι. Δε γίνεται ρε μάγκα με τις γνώσεις, την εμπειρία μου, το διάβασμα και την ενημέρωση μου πάνω στα δίκτυα να δουλεύω για 3 και 60, όταν ο άλλος εκεί μέσα παίρνει πάνω από τα διπλά λεφτά και δεν έχει ούτε "παιδικές" γνώσεις πάνω στο αντικείμενο. Με έβλεπε που έκανα την τοπολογία πάνω στο χαρτί και πως θα στήσω το δίκτυο και δεν καταλάβαινε το θεό του. Τον ρώταγα βασικά πράγματα για να μην αυθερετήσω και προκαλέσω βλάβη στο ήδη υπάρχον δίκτυό του και δεν ήξερε να μου απαντήσει... 

Εεε άντε γαμήσου δηλαδή, μου φαίνεται θα τα παρατήσω όλα και θα πάω σε κανά νησί του Ειρηνικού να κάνω σέρφινγκ και να πίνω ρούμια, μόνο σε αυτό είμαι καλός.

Tuesday, July 01, 2014

Διαπίστωση (?)

Κολλήσαμε ή μου φαίνεται;

Κάθομαι στο γραφείο καπνίζω και δεν έχω όρεξη να δουλέψω, ένω έχω να κάνω χίλια δύο πράγματα. Το μυαλό αλλού σταματημένο και κάποιες φορές που γυρίζει πίσω, σε εκείνες τις θαυμάσιες μέρες, τότε που έλεγα "και να πάει να γαμηθεί ο κόσμος όλος", τελικά μάλλον με γάμησε αυτός!

Πλήρη αδιαφορία...




Καμία δύναμη να ασκηθεί, για να λειτουργήσει ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα;