Wednesday, April 30, 2014

Μικρές φυγές, μεγάλες διαφυγές... πες το όπως θες


.....ακόμα μετά από 15 ώρες, (εγώ, επιλέγω να) ζαλίζομαι. (:

Βλέπεις υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τις Ζωές μας και αφήνουν το σημάδι τους. Χαίρομαι γι' αυτό. Διαπιστώνεις πως από ένα σημείο και μετά, σταματά να σε ενδιαφέρει η εικόνα σου προς τα έξω και η τάση του να ελέγχεις τα πράγματα. Όλα τα ωραία στη Ζωή συμβαίνουν όταν απλώς Ζεις και μοιράζεσαι τα συναισθήματα σου, με τους άλλους ανθρώπους. Όταν εναρμονίζεσαι με εκείνους, χωρίς φραγμούς.

Όρεξη να έχουμε να κάνουμε τα "θαύματα" που μας αξίζουν λοιπόν. Ξέρεις εσύ!

Tuesday, April 29, 2014

Στο Πέραμα φυσάει κόντρα....; Όχι πια!


Σήμερα το μεσημέρι την κοπάνησα νωρίτερα από τη δουλειά για να πάω μια κοπέλα στο Πέραμα με το αυτοκίνητο, επείδη δεν το 'χε. Είχα πάρα πολύ καιρό να πέρασω από εκεί, άκουγα και μου έλεγαν. Νόμιζα όμως πως υπερβάλλουν. Μέχρι που το έζησα.

Στο φάναρι της Λ. Δημοκρατίας στο ύψος των παλιών δεξαμενών στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη που πάει για να στρίψεις για το βουνό υπήρχε ένας επαίτης που μας ζήτησε "ελεημοσύνη" (δε μου αρέσει η λέξη) λέγοντας μας "Βοηθήστε με, είμαι χριστιανός, είμαι Έλληνας, με βλέπετε". Αυτός λοιπόν φορούσε μπλούζα της χρυσής αυγής. Ανεβαίνοντας για το βουνό παρατήρησα πως πολλές μάντρες είναι ζωγραφισμένες με συνθήματα και τοποθετήσεις της Χρυσής Αυγής. Παρατήρησα πως πιτσιρικάδες φοράνε τις μπλούζες της.

Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ και με προβλημάτισε όλο αυτό το σκηνικό. Δεν μπορώ να καταλάβω τι τους οδηγεί εκεί, σίγουρα δεν είναι η φτώχεια. Το Πέραμα πάντα ήταν εργατική περιοχή, όπως και οι άνθρωποι του δεν ήταν σπουδαγμένοι, ήξεραν όμως να ζούνε, να παλεύουν και να αγωνίζονται κόντρα σε όλα αυτά. Μου κάνει εντύπωση που τα παιδιά δεν έμαθαν από τους παππούδες τους, τους πατεράδες τους και γενικά τους παλιότερους. Άνθρωποι περίφανοι, Μάγκες, με λόγο, έπιαναν την πέτρα και την έστιβαν... Τώρα όμως; Τι; Τι ΔΙΑΟΛΟ συμβαίνει;

Μάλλον τα κάναμε σκατά, μάλλον αυτός ο κόσμος δε θ' αλλάξει ποτέ. Κρίμα.

Θέλω να πιστεύω όμως πως θα βρεθεί κάποιος και να τους "τραβήξει" το αυτί και στο Πέραμα, σε αυτή την υπέροχη περιοχή, η ανθρώπινη ομορφιά θα ξανανθίσει και ο αέρας θα ξαναφυσήξει ΚΟΝΤΡΑ, και ας μυρίζει η ατμόσφαιρα από τα Λιπάσματα και την Ψυτάλλεια και τα Πετρέλαια.

 

Σε Εκείνη, που έτρεχε πάντα μακριά μας


Νύχτες που σφίγγουν σαν μέγγενη. Γεμάτες ερωτήσεις που δεν θα απαντηθούν ποτέ και στόματα που κρύβουν την αλήθεια. Μη το ψάξεις, δε θα το βρεις, και αν ναι, πάλι χαμένο θα 'ναι.

Στάξε από το ποτήρι σου σταγόνες, η "γεύση" του πρώτου φιλιού πάντα θα μας καταδιώκει. Μέθη και ζάλη. Η "μυρωδιά" μιας αγκαλιάς που άνοιξε ξαφνικά ένα απόγευμα. Κι είναι κι αυτά τα μάτια που είδαν ξενύχτια, μέσα από αναμαλλιασμένα φιλιά.

Θέλω ν' ανάψεις το τσιγάρο σου από το δικό μου, να μου χαμογελάσεις και θα έρθει η λύτρωση,γιατί αυτό που αγάπησα πιο πολύ σε σένα είναι ότι πάντα με ξάφνιαζες μ' ένα χαμόγελο σου, Κάθαρμα.

Κάνε τα κουμάντα σου...



Monday, April 28, 2014

Ακατάλληλοι διάλογοι

- Άνοιξε το στόμα σου κι άλλο, κι ΑΛΛΟ!
- Σε πονάω τώρα ε;
- Θα σου πω εγώ πότε να φτύσεις!
- Φτύστα...
- Σκούπισε το στόμα σου.

Οδοντίατοι σου λέει μετά... έκφυλοι.


Sunday, April 27, 2014

Τι θα γίνει ρε καιρέ;

Αυτό που βρέχει λάσπη είναι προεγκλογικό ξερώ 'γω;

Σήμερα από το πρωί στη θάλασσα παίζαμε και δοκιμάζαμε τα παιχνίδια μας, αλλά μας τρέλανε ο καιρός. Μια μέσα με ήλιο -έστω και με λίγο αέρα-, δύο έξω με ψιχάλα και άπνυα. Δε γίνεται έτσι δουλειά, πρέπει να έρθει καλοκαίρι γρήγορα.

Και μία σημερινή φωτογραφία, γάτα με "πέταλα"!


Ώρα για ξύδια με κάλη παρέα, την έκανα!

Saturday, April 26, 2014

Ό,τι πει ο Αρχηγός Κουίμπι


Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα δάσος μακρινό...


Sunday, April 20, 2014

Τα φώτα που σβήνουν

Φως επίγειο, φως επουράνιο, φως της ΨΥΧΗΣ μας, ας σ' έχουμε σε πληθώρα!!

Και μην ξεχνάς... με πολλές ψυχές στο πλευρό μας. (:

Tuesday, April 15, 2014

Η λευκή καταιγίδα της Κυριακής

Τι τραγικό!

¨Ενα περιστατικό που έγινε πριν 8 μήνες, νόμιζα από προσωπικό εγωισμό πως θέλει διόρθωση. Μήπως όμως γίνουν πουτάνα όλα; Ευτυχώς που βαράει έγκαιρα το καμπανάκι του μυαλού και προειδοποιεί πως δεν υπάρχει λόγος και δεν έχω κανένα δικαίωμα να επέμβω, απρόσκλητα, στη Ζωή του άλλου. Δεν χαλάς παρέες ανθρώπων που δεν ξέρεις και δε σου φταίνε σε τίποτα. Όπως επίσης πρέπει να σεβαστείς τις επιλογές ανθρώπων που έχεις περάσει καταπληκτικές στιγμές μαζί τους. Πολλές φορές δεν υπάρχουν εξηγήσεις, γιατί δεν χρειάζεται να δωθούν. Μην ψάχνουμε λοιπόν άδικα στην ιστορία να σκοτώσουμε τον δράκο που δεν υπάρχει.

Κάποιες φορές, κάπου βαθιά, πρέπει η  φωτιά να καίει ακόμη και να λέμε ευχαριστώ στο θαύμα που ζήσαμε. Ας είμαστε παντελονάτοι με τις επιλογές μας και όχι λιμοκοντόροι. 




Στη κοπέλα με τα μαύρα γυαλιά, κάπου στο κέντρο της Αθήνας που μας ομόρφυνε την Κυριακή! (:

Monday, April 14, 2014

41...

Τέλος στη χειρότερη οπαδικά χρονιά στο νέο Καραϊσκάκη και ακόμα περισσότερο....

Άντε να δούμε και τα play off!! :P


Saturday, April 12, 2014

Πρωινό Σεξ

Όταν κοιμάσαι όρθιος και μόνο που θα σκεφτείς τη λέξη καφέ έρχεσαι σε οργασμό, χωρίς να τον πιεις. Οκ, ναι, κάπως ακούγεται αυτό.

Μέεεεραααα!

In the beginning was the thing... and one thing led to another


Έχεις βάλει τα κοψοφλέβικα του Cave, πίνεις μικρές γουλιές από το ποτό σου, ρουφάς ηδονικά κάθε τζούρα από το τσιγάρο σου, και πάνω που έχεις βυθιστεί στις μαγικές σελίδες του Τόμ Ρόμπινς (για χιλιοστή φορά), διαπιστώνεις ποιό είναι το πρόβλημα με τα παραμύθια. Ότι μερικές φορές τα ζεις μόνος σου κι ο άλλος δεν είναι εκεί, είναι στην Ζωή του στην πραγματικότητα.

Και κάπου εκεί σε πιάνουν τα γέλια!

Thursday, April 10, 2014

Και όσο φτάνει κι έρχεται, η ατμόσφαιρα τρελαίνεται

Έχουμε φούντες με δουλειές βλέπετε και ελπίζω σε πιο ήρεμες μέρες!!

Και συνεχίζω.... (ο:

Sunday, April 06, 2014

Κατά διαόλου


Να θες να μαλώσεις και να σου λέει "ναι, έχεις δίκιο"...
Το ξέρω ότι έχω δίκιο αλλά δεν κάνουμε δουλειά έτσι!

Friday, April 04, 2014

Φούντες, ξύδια και τρελά ταξίδια

Ίσως η καλύτερη είδηση που άκουσα τον τελευταίο καιρό.... ο Manu Chao στις 23 Ιουνίου θα έρθει στη Θεσσαλονίκη. Απλά τρελάθηκα όταν το έμαθα, ζήτησα άδεια από τη δουλειά από Παρασκευή έως Τρίτη και ετοιμάζομαι για πάνω. Τρέλα λέμε όταν με πήρε η Κατού το μεσημέρι πέταξα από τη χαρά μου.

Κατού, Ντελ Πιέρο, Τζάμ, Κριστινέλ, Κώτσος, Πούλιος, Ρούς, Λάου, Μπουρμπουλίθρα, Σουμπ, είμαστε έτοιμοι για πάνω έστω και με βανάκι.

Αααα ρε Σαλόνικα γι' αυτό σ' αγαπάμε, θα γίνει χαμός στο λιμάνι.... ίσως η καλύτερη συναυλία της χρονιάς, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να τη χάσω.

Ώρα να ξεσκονίσουμε τα λιγοστά έστω και αν είναι σε βρεφικό στάδιο, Ισπανικά που γνωρίζουμε.

¡Pase lo que pase, sea lo que sea

Wednesday, April 02, 2014

Μπαοκι αλάνι βουτιές μες το λιμάνι

Δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος από την απόδοση της ομάδας. Ενώ ξεκίνησε καλά στα πρώτα 20 λεπτά, πίεσε ψηλά, έπαιξε με τη μπάλα κάτω με κύριο οργανωτή από τα πλάγια τον Κάμπελ, έκανε τα δύο εύκολα γκολ. 'Έκλεισε τον παοκ που ήταν ανύπαρκτος και τον έπαιξε στο μισό γήπεδο, αλλά δεν έφτανε μόνο αυτό. Φάγαμε ένα χαζό γκολ, χωρίς να υπάρχει λόγος, μετά οι παίκτες του Μπαοκ απέδειξαν για άλλη μια φορά τι ξέρουν να κάνουν καλά, να παίζουν ξύλο, να προκαλούν και να κάνουν καθυστερήσεις. Ομολογώ βέβαια ο Τζαβέλλας κάθησε κυρία. Ίσως είχε στο νου του που γαμιόταν η μάνα του, τον δικαιολογώ.

Η ομάδα έπρεπε να παίξει και να πιέσει πολύ στο κέντρο, ο παοκ δεν έχει τους παίκτες που ν' αντέχουν σε τέτοιου είδους τακτικές και αυτό φάνηκε κάθε φορά που η μπάλα ήταν χαμηλά και υπήρχε passing game που η άμυνα του άνοιγε για πλάκα. Για μένα ο Πέρεζ έπρεπε να είχε μπει πολύ νωρίτερα για να βοηθήσει και από την άλλη πλευρά. Τη χρονική στιγμή που μπήκε 65' ο Ντομίνγκεζ είχε κουραστεί δεν έβγαιναν όλες οι ανάσες και δεν μπορούσε να αποδόσει και να μοιράσει μπάλες που μέχρι τότε όλες πήγαιναν στον Κάμπελ.

Τέλος πάντων πολύ επικίνδυνο σκορ το 2-1, έχουμε έναν αγώνα στην Τούμπα που οι παίκτες θα πρέπει να δείξουν δύναμη και πάθος. Ο παοκ θα άρχισει το ξυλίκι, για να γουστάρει ο κόσμος και να χαμογελάνε οι αντιολυμπιακοί, όπως στο ματς πρωταθλήματος. Δεν πρέπει να επηρεαστούμε από το κλίμα ούτε από το σκορ, πρέπει μετά από τρεις μήνες να παίξουμε λίγη μπάλα να κάνουμε το δικό μας παιχνίδι.

Και πάμε και στην εξέδρα για άλλη μια φορά. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να παίζεις με τον Μπαοκ και να είναι το γήπεδο εκκλησία. Τους βλέπεις να προκαλούν μέσα στην έδρα σου και εσύ αμέτοχος. Συγγνώμη αλλά εσείς που υπερηφανεύεστε ότι ζήσατε στα "τσιμέντα", πείτε μου τι γινόταν σε τέτοια ματς, γιατί εγώ θυμάμαι, εσείς ξεχνάτε μάλλον. Σήμερα το έζησα και αυτό, μέσα στο πέταλο της 7 να ψάχνουν να βρουν κάποιοι με το εισιτήριο στο χέρι τη θέση τους.

Και μην ξεχνιόμαστε δικέφαλε.... "κολυμβητές οι πιο πιστοί οπαδοί σου/ μάγκες με μπρατσάκια και κουπιά"