Monday, March 31, 2014

Κράτος Κλειστόν

Χθες το βράδυ παρακολουθούσα τη Bουλή για το ψήφισμα, σε κάποια φάση ενώ μιλούσε ο Γεωργιάδης σηκώθηκα πήγα στην κουζίνα και μετά λύπης μου, διαπίστωσα πώς το pummaro βγαίνει σε χάρτινη συσκευασία.




Saturday, March 29, 2014

Το μυαλό σου μαρμελάδα

Πλάκα θα' χει να μας πουν ότι ο νεκρός ισοβίτης παραπάτησε στα σκαλιά της κλούβας που τον μετέφερε, έπεσε, χτύπησε, έκανε βαβά και... πάει!

Άλλη μια δολοφονία ενός ανθρώπου από την Ελληνική Αστυνομία και γενικά από τις ένοπλες δυνάμεις ασφαλείας αυτού του παρα-κράτους που προσπαθούν να το "μπαλώσουν". 

Εσύ κοιμάσαι ακόμα εεε? Καληνύχτα.



ΥΓ. Όσο όμως υπάρχουν άτομα που ισχυρίζονται τέτοιες απόψεις σαν αυτές που γράφτηκαν στο άρθρο του protagon τέτοια θα έχουμε. Κυρία Αλαφούζου, μπάτσος γίνεσαι απο ΕΠΙΛΟΓΗ.... καθαρά και μόνο, όλα τα άλλα είναι να 'χαμε να λέγαμε.

Tuesday, March 25, 2014

Κάτι σάπιο παίζει εδώ


25η Μαρτίου σήμερα και εσύ ξεσκίζεσαι και τρως ένα φαγητό που αρχίζει από "μπάκα-(λιαρο)".... πλάκα μου κάνεις όταν  παραπονίεσαι οτί πάχυνες ή έχεις περιττά κιλά έτσι?

Και κάτι άσχετο.

Τις τελευταίες 5 μέρες είναι ο πατέρας μου στο νοσοκομείο, κάθομαι και χαζεύω τον κόσμο που κυκλοφορεί και πως αντιμετωπίζει κάποιες καταστάσεις. Λίγη ψυχραιμία παιδιά, όλα καλώς ή κακώς είναι στο πρόγραμμα. Το άγχος δε βοήθησε ποτέ κανέναν.

Thursday, March 20, 2014

Δεν αρκεί να το πιστεύεις, πρέπει και να το θες

Δυστυχώς κακή διαχείριση του σκορ του πρώτου παιχνιδιού και δεν ήταν θέμα απειρίας. Η Μάντσεστερ σάφως και ήταν καλύτερη στο πρώτο ημίχρονο στο οποίο και καθάρισε το ματς. Στο 2-0 πήρε τον αγώνα στα χέρια της, μετά όλα τα άλλα είναι να 'χαμε να λέγαμε. Ούτε το (καθαρό) πέναλντι, ούτε ο διαιτητής, ασχέτως αν έκανε λάθη, ούτε η ατυχία.

Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε έιναι τι θέλουμε ακριβώς. Θέλουμε μια ομάδα που κάθε χρόνο θα πηγαίνει στο τσάμπιονς λίγκ με σκοπό την "πορεία" για τα φράγκα ή να φτιαχτεί μια ομάδα που θα πάει να σηκώσει την κούπα; Έγω προσωπικά θέλω το δεύτερο, για να γίνει όμως κάτι τέτοιο δεν πουλάς τον (κάθε) Μήτρογλου άλλα τον Ιανουάριο παίρνεις και τον Φαλκάο στην ομάδα. Τα πράγματα είναι τόσο απλά.


  • ".....και αν δε γίνει αυτό, στ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ τα δυο, πάντα άρρωστοι με τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ"
  • Προσεύχομαι να περάσει η βαζέλα στον τελικό κυπέλλου, να τελειώνει το παραμύθι.



Wednesday, March 19, 2014

Nos engañaron con la primavera!!


Ανοιξιάτικες μέρες και γλυκές βραδιές!! Μάζεμα σε σπίτια με καφέδες και μπύρες. Αλλά και με χαμόγελα, αγκαλιές και τρυφερότητα στα μάτια των Αγαπημένων σου.

Έλα να κάνουμε ένα τσιγάρο μαζί....και ας πάνε να γαμηθούν οι αφραγκίες.

Monday, March 17, 2014

Όταν διαλύονται οι συμμορίες...

Μεθυσμένη ανάσα από βότκα. Και ξενύχτια. Και μοίρασμα μοναξιάς. Σφίγγω τα πόδια κι εσύ τις γροθιές. Και μετά θα γελάμε. Και θα αγκαλιαζόμαστε με το τσιγάρο στο χέρι. Ακούς;


Αλλά... υπάρχει και μια ιστορία.

Εκείνο το βράδυ λοιπόν, καβάλησε την ασημένια Porsche Spider και ξεχύθηκε στον αυτοκινητόδρομο με 100 μίλια την ώρα. Ώσπου σε μια στροφή κοντά στο Πάσο Ρόμπλες της Καλιφόρνια, την τσάκισε πάνω σε ένα άλλο αυτοκίνητο, και το κεφάλι του χωρίστηκε από το σώμα του.

- Που πας;
- Κάπου, έτσι...γενικά, να την πέσω.
- Τι γίνεται επάνω;
- Επάνω; Τι γίνεται επάνω; Εντάξει, όλα καλά επάνω.
- Κοίτα...κοίτα, αν θες να κοιμηθούμε μαζί, εντάξει.
- Ξέρεις κάτι; Δε μ'αρέσει έτσι.
- Και πως το περίμενες δηλαδή;
- Δεν ξέρω, δεν ξέρω, κάπως αλλιώς. Πάντως όχι έτσι. Πάω μια βόλτα στο δρόμο....Τουλάχιστον αν όλα αυτά δε γίνονται από φόβο, ή από ανία, ή από συναδελφική διάθεση. Μ'αγαπάς λίγο;
- Όχι μεγάλα λόγια, δεν είπαμε;
- Μάλιστα, δηλαδή μ'εσένα πως γίνεται; Κατεβάζουμε το φερμουάρ, ξεκουμπώνουμε το παντελόνι, μπαπ, τελειώσαμε;
- Δε με παίρνει για περισσότερα.
- Μάλιστα, άκου τώρα, το μάθημα της ανατομίας. Αυτός εδώ είναι ο εγκέφαλος, ο εγκέφαλος που όλο διψάει για αλήθεια και που ποτέ δεν του δίνουν αρκετή και που ποτέ δε χορταίνει. Κι αυτή εδώ είναι η κοιλιά, που διψάει για τροφή. Κι αυτό εδώ κάτω είναι το φύλο, που διψάει για Έρωτα, γιατί νιώθει μοναξιά πότε πότε. Εγώ στη ζωή μου τα θρεψα, τα χόρτασα και τα τρία, όσο μπορούσα κι όσο ήθελα. Εσύ μπορεί την κοιλιά σου λίγο...με φασκόμηλο βέβαια. Αλλά από αλήθεια, από Ερωτα... Τίποτα. τίποτα, τίποτα. Μόνο φουσκωμένα λόγια, και καμώματα, και πόζες... Της αφήνει το χέρι.

Το μάθημα τέλειωσε ε, μπορείς να πηγαίνεις.


 

Thursday, March 13, 2014

Όσο οι "νοικοκυραίοι" σε αποκαλούν αλήτισσα, έγω κοιμάμαι ήσυχος

Σπάνια "εκθέτω" τους ανθρώπους μου, εδώ μέσα. Αλλά είναι και κάποιοι που είναι μάγοι, μιας και θα σε βρουν με διάθεση υπό του μηδενός και όταν φύγουν θα σε αφήσουν για ώρες με ένα χαζό χαμόγελο κατάλοιπο των ωρών που περάσατε μαζί.

Και ναι το δικό μου πρότυπο ομορφιάς είναι κάτι παιδιά με όνειρα στα μάτια, ουτοπίες στην καρδιά και μπουκάλια με αλκοόλ στα χέρια.

Tuesday, March 11, 2014

Φιλιά στο Χάος


Φοβάστε τα φρέσκα μυαλά, τα καθαρά μάτια που κρύβουν όνειρα.
Φοβάστε τα σκληρά χέρια που επιμένουν.
Φοβάστε όσους δεν υπακούν τα πρέπει.
Φοβάστε όση αντίσταση και αλληλεγγύη δεν έχουν καταφέρει να τσακίσουν με δακρυγόνα
Φοβάστε όσες ελπίδες δεν έχουν καταπνίξει.
Φοβάστε τους γονείς που δεν λένε στα παιδιά τους «εσύ να κοιτάς την δουλειά σου.»
Φοβάστε τον Έρωτα και ότι άλλο σας κάνει να νιώθετε άτρωτοι.
Φοβάστε αυτούς που δεν φοβούνται.

Monday, March 10, 2014

89 χρόνια πρώτος μάγκας

Η πρώτη μου φορά, που γιόρτασα τα γενέθλια μαζί σου, ήταν σε μια από τις πιο μεγάλες στιγμές της ιστορίας σου. 1996 ένα ΣΕΦ να βράζει και εσύ να νικάς με 3-2 σετ την Μπάγερν Βούπερταλ και να στέφεσαι πρωταθλητής Ευρώπης. Στιγμές τι δόξας σου που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην μνήμη μου.



Θρύλε μου 26 χρόνια δε με πρόδωσες ποτέ, 26 χρόνια σ' έχω βάλει πάνω και από την οικογένεια μου, στα καλά και στα δύσκολα πάντα ήσουν εκεί να με "σηκώσεις", να με κάνεις να ξεχαστώ, να πανηγυρίσω, να φωνάξω, να τσακωθώ. Κάθε μέρα της Ζωής μου έχει μια γεύση δική σου.
Κάποιοι δε μπορούν να καταλάβουν γιατί είσαι ιδέα, τους δικαιολογώ και δεν έχω την απαίτηση να το κάνουν. Δεν πουλάω Ολυμπιακοφροσύνη, όλοι είμαστε ίσοι απέναντι σου. Η αγάπη μας μονόδρομη και ανιδιοτέλης.

Χρόνια πολλά αιώνιε έφηβε. Χρόνια πολλά Θρύλε...

Υ.Γ. 1 Όποιος παραμένει ντροπαλός και ξενερωμένος, μπορεί άμα θέλει να άφησει το γήπεδο και να βλέπει την ομάδα από τη ΝΟΒΑ. Επίσης δε θα χρειαστεί να φιλάει κατουρημένες ποδιές για ένα εισιτήριο Champions League ή για κανά ματς με τον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ.2 Νομίζω χοντρέ πως ήρθε η ώρα να αναλάβουν κάποιοι τις ευθύνες τους. Ο Ολυμπιακός γέμισε τιτίκες μέσα... Σάββα πάρε τον πούλο πρώτος και καλύτερος.

Y.Γ.3 Κόσμε του Ολυμπιακού πως να κερδίσεις τέτοια ματς όταν στην εξέδρα είσαι κυριλές? Παίζεις με τον βάζελο και το γήπεδο είναι εκκλησία. Έτσι δυστυχώς δεν προσφέρεις τίποτα. Τα τελευταία χρόνια είναι λες και παίζουμε σε ουδέτερο γήπεδο. Δες λοιπόν τις ευθύνες σου και εσύ.

Υ.Γ.4 Για μέσα στην ασφάλεια του χορταριού καλά γατάκια είστε. Όταν είναι όμως είναι να έρθεις Πειραιά παθαίνεις θλάσεις.

Υ.Γ5 Και να μην ξεχνιόμαστε..... μάγκες με μπρατσάκια και κουπιά και μπλουμ μεσ' το λιμάνι!

Friday, March 07, 2014

Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας

Γιατί χωρίς αυτές ούτε να.... συμπληρώνετε εσείς.

Αφιερωμένο στην άγνωστη και ακομπλεξάριστη Κατερίνα που είδα στο ΜΕΤΡΟ σήμερα. Χωρίς να με ξέρει σήμερα δέχθηκε, να με συνοδεύσει μέχρι τα Nike της Ερμού και να με βοήθησει να διαλέξω παπούτσια. Έπειτα δέχθηκε να κάνουμε και ένα τσιγάρο, μετά συνοδείας καφέ πάντα.

Tuesday, March 04, 2014

Ανάσταση των σαλιγκαριών

Όποιος είχε μάτια είδε. Μια βαζέλα σαφώς καλύτερη από τον Ολυμπιακό την Κυριακή και μπράβο της. Ας το παραδεχτούμε, δεν είμαι αντικειμενικός, και ούτε θέλω να γίνω. Αλλά ο παναθηναϊκός ήταν αποτελεσματικότατος και όχι στις τελικές που κατάφερε να τις κάνει γκολ, αλλά στην άμυνα του, στην ψηλή πίεση, στις γραμμές του και στην αντοχή του. Κατέβηκε για να πάρει το ματς και το πήρε εύκολα και απλά. Δεν έχεις να πεις κάτι άλλο για τον παναθηναϊκό, αυτές τις δυνατότητες έχει έτσι παίζει κάθε φορά. Αλλώστε επιθετικά δεν έδειξε κάτι, 3 στα 3 και τέλος.

Να μιλήσουμε για τον Ολυμπιακό? Να πούμε τι... δικαιολογίες? Δεν παίξαμε μπάλα, κλειστήκαμε και δεν προσπαθήσαμε να βρούμε λύσεις. Δεν έπαιξε άσχημα όπως ακούστηκε είχε την κατοχή στο 60-65% και έπαιζε τη βαζέλα στο μισό γήπεδο, γκολ όμως για κανένα λόγο. Όσο και αν προσπαθούσε με ντρίπλες να μπει μέσα στην περιοχή όσο και αν πίεζε μονόμπαντα την αδύναμη πλευρά τους δεν είχε αποτέλεσμα. Οι παίκτες δεν ήταν κουρασμένοι, και φάνηκε στο πρώτο ημίχρονο από το τρέξιμο που έριξαν. Τα πράγματα έίναι απλά δεν πήραν το ματς στα σοβαρά, νόμιζαν πως θα ήταν εύκολο είχαν και ψυχολογία στα ύψη.... δεν θέλει και πολύ να γίνει το κακό. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι το πήραμε στο χαλαρό. Γιατί εγώ προσωπικά δεν ανταλλάσω κανένα πρωτάθλημα και καμία νίκη εις βάρος των βάζελων για κανένα ευρωπαϊκό και καμία πορεία. Έτσι μεγάλωσα, έτσι έμαθα αν δε σου αρέσει φάε μόνο τη σαλάτα. Ας πέσει λοιπόν και καμιά τιμωρία χοντρέ και ας μην ιδρώσει το αυτί τους.

Και πάμε και στα δικά μας, τα πολύ δικά μας. Επειδή καλώς ή κακώς και προβλημά μου στην τελική χάλασα πολύ ενέργεια στην 7 τόσα χρόνια, το κόκκινο το τιμάω πόσο μάλλον σε ματς με τον παναθηναϊκό. Κάποτε στις άγριες εποχές για να πάρω μπλουζάκι συνδέσμου έπρεπε να έχω φτύσει αίμα... στην κυριολεξία και να το έχουν δει μάρτυρες, όχι να το πω εγώ στο facebook. Πλέον τα παραγγέλνετε και μέσω ίντερνετ αλλά και πάλι δε τα φοράτε, προτιμάτε παντελόνι μαύρο pitbull και φούτερ επίσης μάυρο lonsdale. Εντάξει καλό το casual καλή η hooligan-ο μόδα, αλλά θα ξεχάσουμε και τι χρώμα έχει η φανέλα μας σε λίγο έτσι όπως το πάτε. Επίσης φωνάχτε και λιγό όταν είστε στο πέταλο και αφήστε τις selfies για τα club με τις γκόμενες. Το κακό είναι ότι πολλοί από εσάς δεν έχετε βρεθεί ποτέ απέντανι με τους αντίπαλους, και δεν ξέρετε τι θα πει πάθος, αδρεναλίνη και να σου γυρίζουν τα μυαλά. Μακάρι να ξαναεπιτρέψουν τις μετακινήσεις σε τέτοια ματς και να έχετε τη μαγκιά να έρθετε κυρίως στα εκτός. Δεν το παίζω παλιός ούτε ο ψαγμένος αλλά μετα απο 11-12 χρόνια και έχοντας ζήσει δυνατά ματς που κάποιοι τα έχουν δει μόνο στο youtube, μπορώ να πω την αποψή μου όχι για να μειώσω την νέα φουρνιά αλλά για να την πεισμώσω.

ΥΓ.1 Βαζελάκια κάθε εφτά χρόνια ένα διπλό μια χαρά είναι σας καταλαβαίνω. Την ισοβαθμία τώρα φοβάμαι μη χάσουμε το πρωτάθλημα. 

ΥΓ.2 Όταν ένας αλήτης ίδρωνε τη φανέλα του δαφνοστεφανωμένου.