Tuesday, May 27, 2014

Venceremos

Σήμερα ήταν περίεργη η μέρα, μπήκε ο αδερφός μου στρατό μετά από αναβολή στην αναβολή και πολλές συζητήσεις για το πως θα το αποφύγει. Η μέρα λοιπόν τσούλησε λίγο τρομακτικά γιατί θυμήθηκα τις δικές μου μέρες και κάτι χοντρές φρίκες που τράβηξα, μέσα σε ένα εννιάμηνο αλλά δεν άφησα κανέναν να το καταλάβει. Δύσκολο πράγμα ο στρατός ειδικά όταν δεν το γουστάρεις και είσαι τελείως αντίθετος με την ιδεολογία του, πόσο μάλλον όταν πας και αρκετά μεγάλος σε ηλικία, που είσαι πλήρως συνειδητοποιημένος και κατασταλαγμένος στις απόψεις σου. Το ζουμί λοιπόν είναι εκεί ότι σου γαμάνε τον εγωισμό, τη ψυχολογία σου και το βασικότερο την προσωπικότητα σου.

Μήνες είναι όμως και περνάνε, η παραμύθα τους θα τελειώσει.

Ιστορική μέρα και η σημερινή, ένας άνθρωπος που σεβάστηκα, θαύμασα και με έκανε να δω τα πράγματα αλλιώς, κυρίως στα πολιτικά μου πιστεύω, σήμερα ανακοίνωσε πως αποχωρεί. Ο Subcomandante Marcos η ψυχή και το μυαλό των Ζαπατίστας, μετά από επιλογή του θα "απέχει" απο εδώ και πέρα.

"Σαν άτομο δεν είμαι πια απαραίτητος στο Κίνημα, γιατί κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων ανήλθε μια νέα γενιά αγωνιστών που δεν έχουν ανάγκη από καμιά ηγεσία ή καθοδήγηση. Αντίο για πάντα... ή εις το επανιδείν. Όποιος κατάλαβε θα γνωρίζει πως αυτό δεν είχε ποτέ σημασία."

Μάθημα αξιοπρέπειας μέχρι και στο τέλος, όπως δίδασκε και όταν Αγωνιζόταν για το καλό του "τόπου" του, για το καλό της Ζωής όλων μας.

Independencia, Democracia, Libertad 


 

No comments:

Post a Comment

Εσύ είπες...