Thursday, October 31, 2013

Αγάπη ρε μουνιά


Feeling, disguising, so polarizing. Where is the exit? Of course, there is none!!

Wednesday, October 30, 2013

Τελικά καταλήξαμε

Αφού λοιπόν είχε πάει χθες 2 το βράδυ πέφτει τηλέφωνο να μεταβώ στο γνωστό στέκι γιατί έχει πέσει πολύ συζήτηση, περισσότερη μουσική και ακόμη περισσότερο αλκοόλ. Ντύνομαι, παίρνω τα απαραίτητα και σκάω μύτη.

Πάνω στις όλες σκέψεις μου με το που μπαίνω στο στέκι των "παραισθήσεων" σκάει και το τραγούδι "δε μπορεί, τυχαία" σκέφτηκα. Το προσπερνάω (όσο μπορώ) και αρχίζουμε να μιλάμε, δηλαδή εκείνοι ρωτούσαν και εγώ απαντούσα, άκρη δεν έβγαινε.... ώσπου από το πουθενά βρέθηκε και το συμπέρασμα. 

"Μανώλο έμπλεξες και έτσι όπως πας δεν ξεμπλέκεις", είπε μια γυναικεία φωνή. Της χαμογέλασα σαν να έχω βγει από τη θάλασσα και σαν soundtrack παίζει το Happy End.... Γέλασα δυνατά, μάλλον μου έκαναν πλάκα, όλοι μαζί. (:

ΥΓ. Πέριεργη μέρα η σημερινή από την αρχή της όπως την περίμενα, έδω και πολύ καιρό. Δυστυχώς όμως δεν μίλησα για άλλη μια φορά. 

  

Tuesday, October 22, 2013

Κακές συνήθειες

Δυστυχώς πρέπει να το παραδεχτώ, σήμερα είχα την ευκαιρία και το χρόνο να βάλω πλυντήριο, να καθαρίσω το σπίτι, να φτιάξω το κρεβάτι και γενικά να ασχοληθώ λίγο με το σπίτι, γιατί αν συνεχίσω έτσι βλέπω να συγκατοικώ με τον mickey mouse. 

Αλλά εγώ προτίμησα να πάω σε άλλο σπίτι καθαρό και όμορφο για καφέ και τσιγάρο, να ανάψουμε κεριά και να με έχει πιάσει η μαλακία να τους βάλω να ακούσουν χριστουγεννιάτικα τραγούδια!

Θέλω να πιστεύω πως όλα θα γίνουν κάποια στιγμή...

Friday, October 18, 2013

Το παραμύθι παίρνει τέλος

Φεύγω σήμερα για τρεις μέρες πηγαίνω στη Μυτιλήνη να πάρω το χαρτί απολύσεως από την φαρσοκωμωδία που έπαιρνα μέρος 9 μήνες τώρα. Πήγαινω με πολιτικά, γένια πάνω του ενός μήνα και δύο μπουκάλια ουίσκι.

Οι χειρότεροι μήνες τις Ζωής μου.... ευτυχώς τελείωσαν. Πήγαν να ξεφτιλίσουν την προσωπικότητα μου, την νοημοσύνη μου και την ιδεολογία μου, ευτυχώς δεν τα κατάφεραν.... τους κέρδισα, τώρα αυτοί θα είναι μέσα και εγώ έξω. Αυτοί στην παραμύθα τους και εγώ στην κανονική Ζωή να παλεύω, γιατί αυτό είναι το σωστό.

Η φάση γύρισε.... πάντα γυρίζει και αν όχι την τραβάμε με το ζόρι να αλλάξει ρότα.

ΥΓ. Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.....

 

Thursday, October 17, 2013

Κάτι νύχτες η λήθη επιβάλλει

Instead of water i'm drinking alcohol in large quantities....

          .....και καλό μας ξημέρωμα! (:

Wednesday, October 16, 2013

Border Community

 
Still remember to feel love! (:

Tuesday, October 15, 2013

Sail fast.... live slow

Τον τελευταίο καιρό το κεφάλι μου είναι γεμάτο, γι΄αυτο ψαχνω διεξόδους. Ειδικά αυτό το Σαββατοκύριακο, το μόνο που ήθελα ήταν να βρεθώ στην παραλία, όχι πως θα μου έλυνε τα προβλήματα μου αλλά θα μου άδειαζε το μυαλό έστω και για λίγο.

Έτσι λοιπόν τα φόρτωσα όλα πάνω σανίδι και πανιά και πάτησα άμμο.

Αρχίσαμε τα τριμαρίσματα στα πανιά. Όχι πάρε outhaul, λάσκα λίγο downhaul, ρύθμισε τις μπανέλες... γαμώ τη μάνα μου πιάσε μια μπύρα γιατί ίδρωσα και δε βλέπω ούτε θερμικό να βγάζει, που λένε και για 4αρι.

Μετά από λίγο όμως όλα άρχιζαν να πηγαίνουν καλά και ο αέρας δυνάμωνε. Σιγά σιγά αρχίζαμε και μπαίναμε ένας ένας μέσα.

Σηκώσαμε τα πανιά μας και άρχίσαμε τα παιχνίδια.

Γενικό συμπέρασμα!??!


Friday, October 11, 2013

Η δήλωση της ημέρα.... ή της χθεσινής νύχτας


Πρέπει ή να κόψω το αλκοόλ σε καθημερινή βάση ή να αλλάξω τις κακές παρέες! Δε γίνεται κάθε μέρα να πίνω τόσο πολύ και το πρωί να είμαι στη δουλεία κομμάτιας και απάλευτος.

Αλλά αυτό συμβαίνει όταν μπλέκεις με ρεμάλια και αλητάμπουρες και των δύο φύλων άνω των 30 που ο νους τους είναι στα πανιά και στα ξίδια. Γαμώ τα ράστα τα μαλλιά σου ρε Έλενα και την RRD σανίδα σου.... μας έκαψες. Φτιάξε κανά πρόγραμμα καλύτερα σε PHP και μη μας κολάζεις.

ΥΓ. Ευτυχώς που παίζει μουσικάρες η Αφροδίτη στο joinradio και τσουλάει η μέρα.

ΥΓ.2 Έχουμε και αγώνες windsurfing το Σαββατοκύριακο... αέρα να δούμε αν θα έχουμε, το Σάββατο.

ΥΓ. 3 Δεν πειράζει!Καλά? Τίποτα δεν πήγε χαμένο γαμώ τις κληρώσεις μου γαμώ. Να προσέχεις! (:

Monday, October 07, 2013

Η κεντρική ιδέα

Δε θα κάτσω να υπεραναλύσω το τι, το πως και το γιατί. Μη με ρωτάς ούτε έγω τα έμαθα ποτέ, απλώς εκείνη η μαγεία που είχαμε δημιουργήσει "πφφφ" χάθηκε και μαζί με τη μαγεία έφυγε και Εκείνη. 

Το δέχομαι, το σέβομαι και το έχω πάρει απόφαση. Δεν κρατάω καμία απολύτως κακία, μιλάω ξεκάθαρα, ήταν οι καλύτερες στιγμές τις Ζωής μου δίπλα της. Ήταν ένας άνθρωπος που επένδυσε σε μένα, παρά τα σχόλια των άλλων, με έπλασε σαν πλαστελίνη και με έφτιαξε, όχι στα δικά της θέλω και πρότυπα, αλλά στα δικά μου για το πως να γίνω -όσο μπορώ- καλύτερος. Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο ήταν η γκρίνια της για τα "λάθη" μου και η ατέλειωτη υπομονή να κάθεται και να προσπαθεί να με στρώσει. Τα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό.

Προφανώς και με πείραξε η διάλυση, πόσο μάλλον όταν το έμαθα τελευταίος και ούτε καν από το στόμα της. Ναι με πείραξε που δεν είχε τη θέληση να μου το πει πρόσωπο με πρόσωπο, με πείραξε που δεν μου είπε την αλήθεια ευθύς εξ' αρχής και χρειάστηκε να περάσω 2,5 μήνες χωρίς να ξέρω τι της και τι μου συμβαίνει. Να μάθω τουλάχιστον που χάλασε το πράγμα. 

Σίγουρα για μεγάλο διάστημα ήταν μόνη της Εκείνη έδω και εγώ μέσα στα δάση να μαγειρεύω για 15 λιμοκοντόρους. Όλα τα δύσκολα μόνη της τα πέρναγε, τις φρίκες της, τα νεύρα της, αλλά ακόμα και τα ωραία. Εγώ εξαφανισμένος, σαν το μαλάκα να κρύβομαι και να κάνω όνειρα για το μετά. Το παρόν όμως, το τώρα? Στ' αρχίδια μου το έγραψα. Ανώριμος όμως, το έλεγε και όλος ο περίγυρος της, βέβαια Εκείνη σύνεχεια δίπλα μου να μην τη νοιάζει τίποτα απ' ό,τι άκουγε. Δεν ήμουν αυτός που μπορούσε να της προσφέρει ασφάλεια, έμενα ο νούς μου είναι πότε θα φυσήξει να τριμάρουμε και να σηκώσουμε κανά πανί, πόσα γκολ θα βάλει ο Θρύλος και άντε ρε μωρό μου πάμε να βγούμε να πιούμε κανά ξίδι.

Ο μόνος λόγος που σε ψάχνω ακόμα είναι για καθαρά εγωιστικό ζήτημα. Δε γουστάρω να κοιταχτώ μια μέρα στον καθρέφτη και να πω ότι αυτός ο άνθρωπος δεν άξιζε. Μόνο και μόνο γι' αυτό, σ' έχω πολύ ψηλά και δεν θέλω να πέσεις. Έχω μάθει να μιλάω παντελονάτα και αυτό θέλω από τους άλλους. Αντικειμενικά είμαι ο μαλάκας με ό,τι έγινε, αλλά δε με νοιάζει. Για σένα μόνο μην πουν τίποτα.... τους γάμησα το μουνί που τους πέταξε. Κάτάλαβες?

Thursday, October 03, 2013

Παρ' τα γκολ και κούρευτα

Πόσο τυχερός χθες ο Ολυμπιακός? Κωλόφαρδος....

Δεν ξέρω τι μαγική εικόνα είδαν όλοι χθες, εγώ πάντως διαφωνώ ή έβλεπα άλλο ματς. Ένας πολύ νωθρός Ολυμπιακός που δεν μπορούσε να κρατήσει και να παίξει με τη μπάλα στο κέντρο. Δεν είχε έναν παίκτη γι' αυτή τη δουλειά. Εξού και οι αντεπιθέσεις.... ασχέτως αν του βγήκαν και έγιναν γκολ. Η άμυνα πίσω έμπαζε, μεγάλα κενά, τρύπες και καθόλου σωστή τεχνική. Αν οι Βέλγοι ήταν εύστοχοι τώρα στη χειρότερη θα είχαν πετάξει 2 με 3 γκολ. Βέβαια ήταν και ο Ρομπέρτο  κάτω από τα δοκάρια που έβγαλε και κάτι άβγαλτα και ας μην μπορούσε να μπλοκάρει τη μπάλα. Η ομάδα της Άντερλεχτ μπορεί να ήταν άστοχη, αλλά εγώ είδα πως έπαιξε πολύ καλά. Υπήρχε ενθουσιασμός, τεχνική και πολύ μα πάρα πολύ γρήγορη ταχύτητα.

Ο Μήτρογλου έδειξε για άλλη μια φορά ότι έχει το γκολ και δεν ζαλίζει τη μπάλα, έχει σοβαρέψει πάρα πολύ στο παιχνίδι του.

Κακή εμφάνιση μεν, σπουδαία νίκη δε και με αρκετά γκολ διαφορά, εάν όλα πάνε καλά ίσως αυτό το ματς φανεί καθοριστικό. Πρέπει όμως να διορθωθούν πολλά, αυτή η ομάδα δεν είναι να παίξει με την Μπενφίκα. Τα λάθη δεν συγχωρούνται, μια φορά κοιμάται ο Θεός και μια βοηθάει η τύχη. Άρα θέλει πολύ δουλεία και κάποιον να μοιράζει μπαλιές στο κέντρο.

Πάμε γερά λοιπόν και με στόχο την πρόκριση.

Tuesday, October 01, 2013

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται

Εν ώρα εργασίας! (: