Monday, November 11, 2013

Ο Κυρ Βασίλης

Ήταν Νοέμβριος του '93, ήμουν δεν ήμουν 6 χρονών. Ο Ολυμπιακός έπαιζε με την Τενερίφη (4-3 χατ τρικ ο Κρίστενσεν), ο πατέρας μου βάζει ένα κόκκινο μπουφάν, μου περνάει και στο λαιμό ένα ερυθρόλευκο κασκόλ και με πηγαίνει στο παλίο, στάδιο τότε, Γ. Καραϊσκάκης για πρώτη φορά στη Ζωή μου. Θύρα 6 διπλά από την 7 στο κόρνερ, οι εξέδρες φίσκα φωνές, συνθήματα, μπινελίκια. Τραγουδάμε τον ύμνο το παιχνίδι ξεκινάει. Αμέσως μετά σιγή, όλοι τα χέρια ψηλά, ένας κύριος φυσάει μια τρομπέτα, σε έναν ρυθμό που τον ξέρω, σε ένα ρυθμό που ήξερα ακριβώς τι έπρεπε να κάνω. Χέρια ψηλά λοιπόν και ο Ατίλιο αρχίζει, το μόνο που ακούγεται, το σάλπισμα και τα χέρια του κόσμου που βαράνε στο ρυθμό.... με αποκορύφωμα. "ΟΛΥ-ΜΠΙΑ-ΚΟΣ, ΟΛΥ-ΜΠΙΑ-ΚΟΣ". 

Ένα χρόνο μετά ο Κυρ Βασίλης (Βασίλης Δουρίδας) σβήνει, η τρομπέτα του όμως ηχεί ακόμα. Ευτυχώς μετά από το ματς με την Τενερίφη είχα την τύχει να τον δω και σε πολλά ακόμα ματς και να χτυπάω τα χέρια μου στο ρύθμο της τρομπέτας του.


4 comments:

  1. Μου θύμησες την ματσάρα με την Τενερίφη. Τρύπιες άμυνες, γκολάρες, ωραίο θέαμα. Ρεδόντο και τα μυαλά στο μίξερ!!!

    http://www.youtube.com/watch?v=V7WE5u31jHU

    ReplyDelete
  2. Περα απο τα γκολ δε θυμαμαι και πολλα απο το ματς. Θυμαμαι ομως τα παντα απ' οτι και πως τα εζησα στην εξεδρα.

    ReplyDelete
  3. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  4. Του Μπατίστα πάντως δεν του πάει το κοντό μαλλί...

    ReplyDelete

Εσύ είπες...