Tuesday, October 15, 2013

Sail fast.... live slow

Τον τελευταίο καιρό το κεφάλι μου είναι γεμάτο, γι΄αυτο ψαχνω διεξόδους. Ειδικά αυτό το Σαββατοκύριακο, το μόνο που ήθελα ήταν να βρεθώ στην παραλία, όχι πως θα μου έλυνε τα προβλήματα μου αλλά θα μου άδειαζε το μυαλό έστω και για λίγο.

Έτσι λοιπόν τα φόρτωσα όλα πάνω σανίδι και πανιά και πάτησα άμμο.

Αρχίσαμε τα τριμαρίσματα στα πανιά. Όχι πάρε outhaul, λάσκα λίγο downhaul, ρύθμισε τις μπανέλες... γαμώ τη μάνα μου πιάσε μια μπύρα γιατί ίδρωσα και δε βλέπω ούτε θερμικό να βγάζει, που λένε και για 4αρι.

Μετά από λίγο όμως όλα άρχιζαν να πηγαίνουν καλά και ο αέρας δυνάμωνε. Σιγά σιγά αρχίζαμε και μπαίναμε ένας ένας μέσα.

Σηκώσαμε τα πανιά μας και άρχίσαμε τα παιχνίδια.

Γενικό συμπέρασμα!??!


3 comments:

  1. Έχω έναν φίλο που έχει πορωθεί με το σερφ. Και μπράβο του. Που και που μάς σπάει τα καλαμπαλίκια, αλλά δεν τον κατηγορώ. Λίγο αέρα ζητάει. Και ξεσκάει!

    ReplyDelete
  2. Κανθαρε για καποιους το σερφινγκ δεν ειναι απλα ενα χομπι... εχει γινει ο τροπος που ζουν. Η ιστιοπλοια γενικα "διδασκει" πραγματα για την καθημερινοτητα που λιγα αθληματα και χομπι μπορουν να στα δωσουν. Ακουγεται καπως ξερω, αλλα ετσι ειναι.

    Εγω δε ζηταω αερα στη Ζωη μου, ξερω να τριμαρω τα πανια μου και χωρις ωστε να πλαναρω εστω και αργα.

    ReplyDelete
  3. Είναι αυτό που λέμε: "βρεγμένη σανίδα που σου χρειάζεται";

    ReplyDelete

Εσύ είπες...