Monday, October 07, 2013

Η κεντρική ιδέα

Δε θα κάτσω να υπεραναλύσω το τι, το πως και το γιατί. Μη με ρωτάς ούτε έγω τα έμαθα ποτέ, απλώς εκείνη η μαγεία που είχαμε δημιουργήσει "πφφφ" χάθηκε και μαζί με τη μαγεία έφυγε και Εκείνη. 

Το δέχομαι, το σέβομαι και το έχω πάρει απόφαση. Δεν κρατάω καμία απολύτως κακία, μιλάω ξεκάθαρα, ήταν οι καλύτερες στιγμές τις Ζωής μου δίπλα της. Ήταν ένας άνθρωπος που επένδυσε σε μένα, παρά τα σχόλια των άλλων, με έπλασε σαν πλαστελίνη και με έφτιαξε, όχι στα δικά της θέλω και πρότυπα, αλλά στα δικά μου για το πως να γίνω -όσο μπορώ- καλύτερος. Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο ήταν η γκρίνια της για τα "λάθη" μου και η ατέλειωτη υπομονή να κάθεται και να προσπαθεί να με στρώσει. Τα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό.

Προφανώς και με πείραξε η διάλυση, πόσο μάλλον όταν το έμαθα τελευταίος και ούτε καν από το στόμα της. Ναι με πείραξε που δεν είχε τη θέληση να μου το πει πρόσωπο με πρόσωπο, με πείραξε που δεν μου είπε την αλήθεια ευθύς εξ' αρχής και χρειάστηκε να περάσω 2,5 μήνες χωρίς να ξέρω τι της και τι μου συμβαίνει. Να μάθω τουλάχιστον που χάλασε το πράγμα. 

Σίγουρα για μεγάλο διάστημα ήταν μόνη της Εκείνη έδω και εγώ μέσα στα δάση να μαγειρεύω για 15 λιμοκοντόρους. Όλα τα δύσκολα μόνη της τα πέρναγε, τις φρίκες της, τα νεύρα της, αλλά ακόμα και τα ωραία. Εγώ εξαφανισμένος, σαν το μαλάκα να κρύβομαι και να κάνω όνειρα για το μετά. Το παρόν όμως, το τώρα? Στ' αρχίδια μου το έγραψα. Ανώριμος όμως, το έλεγε και όλος ο περίγυρος της, βέβαια Εκείνη σύνεχεια δίπλα μου να μην τη νοιάζει τίποτα απ' ό,τι άκουγε. Δεν ήμουν αυτός που μπορούσε να της προσφέρει ασφάλεια, έμενα ο νούς μου είναι πότε θα φυσήξει να τριμάρουμε και να σηκώσουμε κανά πανί, πόσα γκολ θα βάλει ο Θρύλος και άντε ρε μωρό μου πάμε να βγούμε να πιούμε κανά ξίδι.

Ο μόνος λόγος που σε ψάχνω ακόμα είναι για καθαρά εγωιστικό ζήτημα. Δε γουστάρω να κοιταχτώ μια μέρα στον καθρέφτη και να πω ότι αυτός ο άνθρωπος δεν άξιζε. Μόνο και μόνο γι' αυτό, σ' έχω πολύ ψηλά και δεν θέλω να πέσεις. Έχω μάθει να μιλάω παντελονάτα και αυτό θέλω από τους άλλους. Αντικειμενικά είμαι ο μαλάκας με ό,τι έγινε, αλλά δε με νοιάζει. Για σένα μόνο μην πουν τίποτα.... τους γάμησα το μουνί που τους πέταξε. Κάτάλαβες?

6 comments:

  1. Κρίμα που χάλασε. Κακά τα ψέματα το φανταρικό είναι μεγάλο ζόρι και για τους 2. Μακάρι να βρεθείτε να εξηγηθείτε να μην μείνουν σκιές και πικρία για τίποτα.

    ReplyDelete
  2. Είναι ζόρι η φάση. Αλλά πρόσεχε: συχνά τις γκόμενές μας τις έχουμε πιο ψηλά από ό,τι πραγματικά είναι. Το λέω αυτό με πλήρη επίγνωση της κατάστασης κι αφού την έχω πατήσει δύο κολλητές φορές, η μία χειρότερη από την άλλη. Προφανώς παίζει ρόλο ότι είμαι συναισθηματικό αγόρι. Και μάλλον είσαι κι εσύ.

    ReplyDelete
  3. δεν ξέρω ακριβώς τι έγινε αλλά θα σου πω το εξής:

    κάποτε έφυγα απο μια σχέση που ήταν για μένα οτι καλύτερο μου είχε συμβεί..
    και έγινε ακριβώς γιατί εκείνος σχεδίαζε το μέλλον και με άφηνε στο παρόν να αναρωτιέμαι γιατί με γράφει στ' αρχίδια του!
    πίστεψα πως δεν γουστάρει πια, χτύπησα μία το καμπανάκι, δύο ε στην τρίτη είχα φύγει.
    όταν του το είπα φυσικά έπεσε απο τα σύννεφα, διότι αυτός δεν έβλεπε τίποτα τέτοιο παρά ένα τέλειο μέλλον για το οποίο και πάλευε...
    μου έδειξε τι σχεδίαζε...
    άλλη θα έπεφτε στα πατώματα
    εγώ είχα ξενερώσει και πλέον δεν υπήρχε γυρισμός..
    τον έκανα κουρέλι το ήξερα.
    χωρίσαμε... πέρασε ενάμιση χρόνος
    αλλά έχω να σου πω πως άν κάτι είναι να γίνει
    ε θα γίνει τέλος!
    βρεθήκαμε τότε και είμαστε ακόμα μαζί..

    πρέπει να το περάσεις, δεν υπάρχει άλλος τρόπος
    απλά όσο μπορείς μην αφήνεις απωθημένα μέσα σου και μην κρατάς εγωιστική στάση
    αν θες να την δεις ψάξτη, αν θες να της μιλήσεις πάρε τηλ.
    τουλάχιστον θα ξέρεις οτι δεν μπορούσες να κάνεις κάτι παραπάνω που δεν το έκανες...

    αντε πάλι μας έβγαλες τα σώψυχα μας
    πρωί πρωί
    βλαμένο :Ρ

    ReplyDelete
  4. @ mahler76

    Κοιτα η αληθεια ειναι πως δεν φταει το φανταρικο.... αν κατι ειναι να κρατησει θα κρατησει, δεν ημουν ουτε ο πρωτος ουτε ο τελευταιος που ειχα σχεση ενω ημουν μεσα.

    @ KANTHAR0S

    Δεν την ειχα πιο ψηλα τυχαια, αλλα αυτη η γυναικα με εκανε μαγκα, με τη συμπεριφορα της και ολη τη σταση διπλα μου. Τελικα ειμαι και εγω συναισθηματικος χρειαστηκε να περασει το 1/4 του αιωνα για να το καταλαβω.

    @ Miss Pink

    Κοιτα, δεν απολογουμαι ουτε κλαιγομαι, επισης οταν ειπα πως σκεφτομουν το μελλον, εννοουσα πως εκει που ημουν κλεισμενος δεν ειχα παρον μαζι της, ο καθενας ηταν στον κοσμο του, εγω στο δασος και Εκεινη στον πολιτισμο. Μονη επικοινωνια το τηλεφωνο. Καποτε μας τελειωσε και αυτο, δεν ηθελε, βρηκε αλλον οκ, ο καθενας κανεις τις επιλογες του δεν τον κρινουμε. Απωθημενα δεν κραταω, οχι για πολυ, ειμαι ψυχρος στις ασχημες στιγμες.

    Οτι κατι πρεπει να κανω ειναι το μονο σιγουρο.

    Καλα ειναι να τα βγαζεις και τα σωψυχα σου που και που.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κοίτα, εγώ όσους ξέρω που πήγαν στρατό έχοντας σχέση, ή χώρισαν όσο ήταν φαντάροι, ή παντρεύτηκαν. Δεν έχει πάντως σχέση αυτό. Το σημαντικό είναι να βρεθείτε και να τα πείτε.

      Delete
  5. Αν ειναι να 'ρθει, θα 'ρθει.... αλλιως βαδιζουμε στο αγνωστο οπως καθε φορα και οπως μαθαμε. Στα σιγουρα δηλαδη.

    ReplyDelete

Εσύ είπες...