Friday, October 18, 2013

Το παραμύθι παίρνει τέλος

Φεύγω σήμερα για τρεις μέρες πηγαίνω στη Μυτιλήνη να πάρω το χαρτί απολύσεως από την φαρσοκωμωδία που έπαιρνα μέρος 9 μήνες τώρα. Πήγαινω με πολιτικά, γένια πάνω του ενός μήνα και δύο μπουκάλια ουίσκι.

Οι χειρότεροι μήνες τις Ζωής μου.... ευτυχώς τελείωσαν. Πήγαν να ξεφτιλίσουν την προσωπικότητα μου, την νοημοσύνη μου και την ιδεολογία μου, ευτυχώς δεν τα κατάφεραν.... τους κέρδισα, τώρα αυτοί θα είναι μέσα και εγώ έξω. Αυτοί στην παραμύθα τους και εγώ στην κανονική Ζωή να παλεύω, γιατί αυτό είναι το σωστό.

Η φάση γύρισε.... πάντα γυρίζει και αν όχι την τραβάμε με το ζόρι να αλλάξει ρότα.

ΥΓ. Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.....

 

5 comments:

  1. Ρε μαν έκανες τελικά πολύ κακό στρατιωτικό. Σημασία έχει πως τελείωσε. Καλός πολίτης!

    ReplyDelete
  2. mahler76 δεν εκανα κακο στρατιωτικο, ισα ισα δεν ειχα ιδιαιτερα προβληματα.... αλλα για να φτασω σε αυτο το επιπεδο και να κρατησω τις ισοροπιες και τα νευρα μου επρεπε να καταπιω πολλα. Κοροιδευα και με κοροιδευαν λοιπον.... αρα που καταληγουμε? Παραμυθα σκετη.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ο στρατός είναι σαν το "βιασμό". Αν δεν μπορείς να τον αποφύγεις απόλαυσέ τον. Σημασία έχει να πάρεις την ροζαλία (αν ακόμα είναι ροζ το χαρτί) και να μην τους ξαναδείς στην ζωή σου.

      Delete
  3. Καλός πολίτης. Ευτυχώς μέχρι και σήμερα δεν μου έστειλαν χαρτί επιστράτευσης και ελπίζω να μην το κάνουν ποτέ και χρειαστεί να δω καραβανάδες.

    Το μόνο θετικό στην όλη φάση του στρατού είναι ότι κράτησα γερές φιλίες με παιδιά που τρώγαμε "σκατά" επί 24 ώρες. 10 χρόνια πέρασαν και μιλάμε ακόμα στο τηλέφωνο σαν να γνωριζόμαστε μια ζωή.

    ReplyDelete
  4. Σε βρίσκω κάπως υπερβολικό! Καταλαβαίνω τι λες και πως το λες, αλλά πίστεψέ με, τώρα αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα.

    ReplyDelete

Εσύ είπες...