Sunday, May 20, 2012

Το κατσαρόλι

Αν με ρωτήσεις από πότε υποστηρίζω την Τσέλσι θα σε πάω πολλά χρόνια πίσω, κάπου στο '95-΄96. Τότε που δεν υπήρχε ο Αμπράμοβιτς, αλλά ο Bates, τότε που η ομάδα τερμάτιζε στις θέσεις 7-9. Τέλος πάντων εγώ από τότε περίμενα τη χθεσινή μέρα.

Κάποιοι θα πουν ότι η Τσέλσι δεν άξιζε να το πάρει και από τύχη πήγε στον τελικό. Για μένα δεν πήγε από τύχη, σίγουρα όμως δεν έπαιξε διαστημική μπάλα, βέβαια από την άλλη δεν έπαιξε και αντιποδόσφαιρο. Ακόμα και χθες στον τελικό δεν ρίσκαρε στο ματς, κράτησε μια πιο αμυντική στάση, αντίθετα οι Γερμανοί έτρεχαν πίεζαν αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η εξέλιξη του παιχνιδιού είναι γνωστή όσοι ξέρουν μπάλα, είδαν, δεν θα κάτσω να κάνω ανάλυση, άλλωστε νομίζω πως κανένας τελικός δεν χρειάζεται ανάλυση. Είναι ένα παιχνίδι που τα παίζεις όλα για όλα. 

Μέγαλη συνεισφορά σε αυτό το "ταξίδι" για την Τσέλσι έχουν δύο παίκτες, αυτοί που την κράτησαν ζωντανοί σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια, μέχρι τον τελικό. Τσεχ και Ντρογκμπά. Αυτοί οι δύο πήραν πραγματικά πάνω τους την ομάδα. Για τον Ντι Ματέο δεν θα πω τίποτα, σαφώς έχει κάνει έργο, αλλά νομίζω πως από τη στιγμή που "έδιωξαν" οι παίκτες της Τσέλσι τον Μπόας έπρεπε να αποδείξουν ότι είχαν δίκαιο. Τελικά τα κατάφεραν και όχι μόνο αυτό αλλά έσωσαν και τη σεζόν, γιατί με την κατάκτηση βγαίνουν και του χρόνου στο Champios League, παρόλο που τυπικά δεν τα κατάφεραν στο πρωτάθλημα της Αγγλίας.

Άντε και του χρόνου ο Θρύλος! (:

No comments:

Post a Comment

Εσύ είπες...