Friday, March 04, 2011

Η οπτική γωνία στη Ζωή μας και πως υπολογίζεται

Δεν θα μιλήσω για το νόμο του Σνελ, ούτε θα "κατεβάσω" ακαταλαβίστικους τύπους. Δεν ξέρω καν αν μπορώ να αποδείξω τη θεωρία. Αν όχι τότε θα μιλήσουμε για αξίωμα.

Το κάθε τι στη Ζωή μας έχει τη λογική του. Ακόμα και οι αντιδράσεις των ανθρώπων, όσο παράξενες και αν είναι. Πιστεύω πολύ στον άνθρωπο, μπορεί να κάνει τα πάντα, είναι ικανός για τα πάντα αλλά τις περισσότερες φορές, σπάνια οι κινήσεις του και οι πράξεις του γίνονται κατανοητές από το κοινό. Τι θέλω να πω? Ο καθένας βλέπει την κίνηση του άλλου βρισκόμενος πάντα (ή σχεδόν πάντα) γύρω από αυτόν και ποτέ στη θέση του. Πρέπει λοιπόν να βρούμε την κατάλληλη γωνία που θα μας φανερώνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα των όσων γίνονται.

Δεν μου αρέσει να κρίνω τους ανθρώπους για τις πράξεις τους, προσπαθώ πάντα να τους δικαιολογώ ακόμα και αν δεν συμφωνώ μαζί τους. Για να το θέσω καλύτερα, δεν του δικαιολογώ αλλά τους αιτιολογώ. Ίσως αυτό με κάνει μαλάκα, άλλα δεν με πειράζει γιατί δεν είναι μόνο αυτό που με κάνει (πρέπει να μιλήσω και γι' αυτό κάποια στιγμή).

Που θέλω να καταλήξω όμως... Όλα στη Ζωή έχουν ένα λόγο ύπαρξης, ο καθένας πορεύεται βάση των δικών του σκέψεων και πράξεων, δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε κανέναν να κάνει κάτι που φαίνεται σε μας σωστό, γιατί ποτέ δεν θα καταλάβουμε τι ακριβώς σκέφτεται και πώς βλέπει τη Ζωή μπροστά στα μάτια του από τη θέση που βρίσκεται.

Μου έχει βγει "κάπως" το κείμενο, αλλά δεν μπορώ να εκφράσω καλύτερα αυτό που σκέφτομαι. Ίσως μέσα από τα σχόλια βγει κάτι πιο ουσιώδες.

Προς ώρας καλησπέρα-καλησπέρα! :)

7 comments:

  1. Θέλει μεγάλη ικανότητα, διάθεση και θέληση για να μπορέσεις να μπεις στα παπούτσια κάπιου άλλου. Για να μπορέσεις νοητά να πάρεις τη θέση του. Κάποιοι το καταφέρνουν έγκαιρα, κάποιοι άλλοι καθυστερημένα και υπάρχουν κι αυτοί που δεν το καταφέρνουν ποτέ.

    Καλημέρες.

    ReplyDelete
  2. συμφωνώ με αυτά που λες
    (πάλι κατάλαβα τι λες.. υποτροπιάζω :Ρ)
    εγώ αυτό το έκανα ασυναίσθητα πιο μικρή, συνειδητά πλέον.
    όταν είχα μια διαφωνία με κάποιον και προσπαθούσα να του δώσω να καταλάβει τι εννοώ, με τα πολλά κατέληγα να του δίνω ένα παράδειγμα που να έχει τον ίδιο μέσα. Αμέσως η συμπεριφορά άλλαζε. Ακόμα και αν συνέχιζε να διαφωνεί μαζί μου, καταλάβαινε τουλάχιστον πως βλέπω το θέμα απο τη μεριά μου.
    τώρα πλέον το κάνω πάντα και αμέσως.
    ειδικά όταν ο άλλος κάνει κάτι που σε πειράζει και το παίζει οτι εσύ είσαι υπερβολικός κτλ κτλ, μόλις του δώσεις ένα παραδειγματάκι με αυτόν πρωταγωνιστή, μαζεύεται! :)

    κι εμένα μου βγαίνει να αιτιολογώ τους πάντες. και δεν έχω καταλήξει ακόμα αν αυτό είναι καλό, κακό ή κάποια μορφή αντίδρασης στην εύκολη κριτική... :)
    αν το βρείς ενημέρωσε κι εμένααα ;)

    ReplyDelete
  3. Η καμήλα λένε, βλέπει τις καμπούρες των άλλων. Ποτέ τη δική της.
    Είναι πολύ πιο εύκολο λοιπόν και ανώδυνο, να κρίνουμε τους άλλους χωρίς να κάνουμε καμιά σοβαρή προσπάθεια να μπούμε στη θέση τους. Αλλά....c'est la vie.

    ReplyDelete
  4. @ KANTHAR0S

    Κραταω το "διαθεση και θεληση" πιστευω ειναι το πιο σημαντικο. ;)

    Τους πηρατε στο κυνηγι παλι? Ποτε θα μπειτε στα παπουτσια τους, να δειτε οτι δεν ξερουν μπαλα? :P

    @ Miss Pink

    Δεν με νοιαζει να αλλαζει συμπεριφορα ο αλλος, ο καθενας λειτουργει οπως θελει.

    Το να αιτιολογω τους αλλους ειδικα σε πραγματα που με πειραζουν, ειναι μια αμυνα -για μενα. Ειπα μπορει να ειμαι μαλακας αλλα αν εχει μιλαμε για καταστασεις και πραξεις που με πονανε ή δεν ξερω γιατι εγιναν τοτε μαλακωνει ο πονος.

    Δεν ξερω αν ειναι καλο ή κακο, ισως ειναι απλα μια αμυνα.

    Υποτροπιαζεις μαλλον, μπας και πρεπει να βαλεις firewall για τη σελιδα μου? :P Μετα ομως αντε να δω ποιος θα με διαβαζει!! Οχι τιποτα αλλο, αλλα ειναι και βαθυστοχοστα αυτα που λεω. Χαχαχα

    ReplyDelete
  5. @ nefelokokkugia

    Εγω ακομα καμπουρα δεν εχω και καμηλα δεν ειμαι αλλα σιγα σιγα πρεπει να γινομαι μεγαλος γαιδαρος!! :P

    Καλως ηρθες στο χωρο!! :)

    ReplyDelete
  6. To χαρακτηριστικοτερο παραδειγμα πως δεν μπαινουμε σχεδον ποτε στη θεση του αλλου ειναι όταν του κανουμε δωρα!
    Τις περισσοτερες φορες, αγοραζουμε δωρα που αρεσουν σε μας και οχι δωρα χρηστικα για τον αλλο η έστω σκεπτόμενοι τι μπορει να του αρεσει!

    Απο την αλλη ειναι αρκετα δυσκολο να γινουμε ολοι ψυχολογοι για να κατανοομε τους αλλους!

    ReplyDelete
  7. @ Coula

    Χμμμ αυτο με τα δωρα δεν το ειχα σκεφτει, αν και ειμαι της αποψης οτι σε αυτο το θεμα μετραει η κινηση... αλλα ειναι πολυ γενικο. Οταν μιλαμε για δικο σου ατομο βεβαια, καλο ειναι να ειμαστε πιο ψαγμενοι.

    Ααα παλι εγω με την ψυχολογια τα παω καλα... αυτες οι αναθεματισμενες οι γκομενες φταινε για ολα. Διαβαζαμε και κανα "τσιτατο" ετσι για να εχουμε να λεμε και μας εμεινε!! :P

    ReplyDelete

Εσύ είπες...