Friday, November 09, 2007

Σκέφτομαι και γράφω…

Τίτλος : Ο Εαυτός μου!

Δεν θα κάνω αυτοκριτική γιατί δεν θα τελειώσω ούτε αύριο…βαριέμαι να γράψω παρόλαυτα το μυαλό μου έχει γεμίσει τις τελευταίες δυο μέρες και άμα δεν το αδειάσω κάπως θα κάνει μπαμ. Γι’ αυτό θα πω λίγα πράγματα εν συντομία.
Ο Manolog3 λοιπόν γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά….παιδί του Πασαλιμανιού με λίγα λόγια. Μέχρι πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο δεν φρόντιζα τον εαυτό μου και πάρα πολύ, τον παραμελούσα και αδιαφορούσα γι’ αυτόν. Κοιτούσα πάντα να κάνω τους άλλους να περνούν καλά μαζί μου αλλά και γενικά να χαμογελάνε και να μην στεναχωριούνται. Πίστευα πως άμα ήταν η παρέα μου καλά τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά όλα θα κυλούσαν ομαλά. Πράγματι έτσι συνέβαινε και συμβαίνει ακόμα, προσπαθώ πάντα να κάνω τους άλλους να περνούν καλά και να χαμογελάνε….άλλες φορές τα καταφέρνω άλλες όχι. Σχεδόν ποτέ δεν έδειχνα αν έχω κάτι που με απασχολούσε πάντα κρυβόμου πίσω από το χιούμορ και το γέλιο μου όχι όμως γιατί ντρεπόμουν αλλά επειδή δεν ήθελα να γίνομαι φορτικός και βάρος σε κανέναν. Έχει που έχει ο καθένας τα προβλήματα του θα του φορτώνω και τα δικά μου??? Όποτε με αυτή την πρόφαση για όλους ήμουν ο τρελομανόλο!!

Όταν χρειαζόμουν βοήθεια για να σηκωθώ αν είχα περίεργες καταστάσεις έκανα βλακείες και πουλούσα μέρος της ψυχής μου για λίγες μέρες στον διάολο…..σε κάποιους μπορεί να φαίνεται πως έχω μεγάλη φαντασία αλλά πιστέψτε με τον έχω συναντήσει πολλές φορές. Το μετάνιωσα που έκανα αυτές τις αγοροπωλησίες όχι γιατί έχανα σιγά σιγά την ψυχή μου αλλά επειδή δεν είχε νόημα να το κάνω. Παρόλαυτα έμαθα να ζω μαζί του, τον έκανα φίλο μου, εχθρό μου, βρίστηκα, τσακώθηκα μαζί του αλλά αυτός εκεί πάντα όταν τον φώναζα παρουσιαζόταν. Μέχρι που γνώρισα μια κοπέλα που μετά την πρώτη μας επικοινωνία και πριν πούμε αντίο μου είπε την μαγική φράση “Να προσέχεις!!” Κάγκελοοοοο ο δικό σου δεν το είχε ξανακούσει ούτε από την κοπέλα του….τόσο καιρό που ήταν μαζί του. Έτσι λοιπόν άλλαξαν όλα, άρχισα να βγαίνω σιγά σιγά από αυτή την ιστορία με τον διάολο και τους παρατρεχάμενους του….άρχισα να κοιτάω στον καθρέφτη τον εαυτό μου και να χαμογελάω να κάνω πλάκα για να νοιώσω εγώ καλά και όχι μόνο η παρέα….ο διάολος εξαφανίστηκε τα “Να προσέχεις” αυξήθηκαν όλα μια χαρά.
Έλα όμως που ξάφνου όλα άλλαξαν σαν να είχα πάρει ένα πακέτο σύνδεσης και να έληξε…σβήσανε όλα φώτα, μυαλά, ξαφνιάστηκα και χάθηκα, δεν ήξερα τι να κάνω άρχιζα να παραμελώ πάλι τον Μανώλη και αντί να ψάξω να τον βρω εγώ τον άφησα να βολοδέρνει από δω και από εκεί….μέχρι που ένα βράδυ του καλοκαιριού ξαναζήτησε βοήθεια από αυτό τον κερατά τον διάολο….και να σου αυτός όλο χαρά και περηφάνια ήρθε…. Κάναμε άλλη μια ανταλλαγή αλλά αυτή τη φορά με ξεγέλασε…. Από τότε δεν τον ξανακάλεσα οι “διαφημίσεις” του όμως ώρες-ώρες κάνουν κομπόστα το μυαλό μου. Δεν γουστάρω όμως να ξαναγυρίσω πίσω γιατί τότε είχα μεν τους άλλους αλλά δεν είχα τον Μανώλη προς ώρα έχω και τους αλλά ταυτόχρονα και τον Μανώλη….πλην μιας εξαίρεσης βέβαια….
Ένα πράγμα μένει προς ώρας ζωντανό και κρατάει άμυνα στο μυαλό μου….η τρέλα μου!!!
Για να δούμε θα κερδίσω τίποτα ή τσάμπα τρέχω και θα βγω τελευταίος???
Υ.Γ. Είμαι κάπως εεε??? :/

No comments:

Post a Comment

Εσύ είπες...