Saturday, December 30, 2006

Και περάσαμε όμορφα ...

Χτες από το πρωί στους δρόμους ήμουν, το πρωί πήγα στο Σύνταγμα για ψώνια περίπατο και μετά Μοναστηράκι για φαί. Ωραία ήταν στο κέντρο κόσμος φωνές γενικά Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Μετά το φαί σπίτι για λίγη ξεκούραση γιατί το απόγευμα ακολούθησε βόλτα στο Θησείο για καφέ με την παρέα. Ξεχάστηκα κάπως με την κουβέντα, ηρέμισα… βεβαία όταν είδα την Ακρόπολη φωταγωγημένη το πρώτο πράγμα που ήρθε στο νου μου ήσουν εσύ, τι άλλο θα μπορούσε άλλωστε, βόλτα κάτω από το φεγγάρι χέρι χέρι. Το βράδυ που γύρισα σπίτι και κάθισα στον υπολογιστή μιλήσαμε με κατάλαβες ότι ήμουν εγώ…δεν ήσουν στα καλύτερα σου αλλά χάρηκες που μιλήσαμε έτσι μου είπες! Το ξημερώσαμε χτες 3:20 σταματήσαμε να μιλάμε. Δεν κοιμήθηκα καθόλου από τότε έβαλα μουσική και πέρασα από την σκέψη μου ότι ζήσαμε “day by day”. Σε ευχαριστώ για την συντροφιά που μου πρόσφερες…Να προσέχεις τον εαυτό σου και μην σε απασχολούν οι “μυρωδιές”, μην τους δίνεις σημασία!

Friday, December 29, 2006

Σε σκέφτομαι...

από το πρωί δεν έχεις φύγει από το μυαλό μου. Για άλλη μια μέρα ξύπνησα με την σκέψη σου, δύσκολα τα πράγματα δεν μπορώ να σε διαγράψω απο την μνήμη μου ούτε λεπτό. Σήμερα θυμήθηκα συζητήσεις που κάναμε μαζί, τις θυμήθηκα λέξη προς λέξη!!!! Είμαι σε περίεργη φάση "χαμένος" θα έλεγα... περιμένω να μου μιλήσεις να μάθω νέα σου, πως είσαι, πως πέρασες την μέρα σου τα πάντα. Θέλω να ακούσω ότι είσαι καλά.... αλλά θέλω να το ακούσω από εσένα, όχι να μου το πει άλλος.

Μίλα μου ή στείλε έστω ένα mail ένα μήνυμα στον messenger κάτι τέλος πάντων θα χαρώ πολύ.... να σε "νιώσω"! Δεν πιστεύω ότι δεν με σκέφτεσαι γιατί ήμουν πολλά για σένα και αυτό δεν το βγάζω εγώ από το μυαλό μου εσύ μου το έχεις πει, καν' το λοιπόν!!!!! Εγώ θα περιμένω.....

Wednesday, December 27, 2006

Ναι χάρηκα…

Που μετά από 4 μέρες μιλήσαμε και ανταλλάξαμε έστω αυτό το τυπικό “Χρόνια Πολλά” και ας μην ήταν face to face αλλά πίσω από ένα pc…δεν περίμενα να μου ξαναμιλήσεις μετά τα όσα γεγονότα έγιναν την περασμένη Παρασκευή εσύ όμως ήρθες, δεν ξερώ αν το έκανες για το τυπικό της υπόθεσης ή γιατί πραγματικά ήθελες να μου μιλήσεις, πάντως όπως και να το έκανες έφερες το χαμόγελο στο πρόσωπο μου, μπορεί να μην στο έδειξα αλλά να είσαι σίγουρη πως το έφερες…. Ήταν όμως και το ξαφνικό δηλαδή όπως προείπα δεν περίμενα να μου ξαναμιλήσεις ποτέ. Ετοιμαζόμουν να σου γράψω ένα τελευταίο (με όλη την σημασία της λέξης) e-mail εκείνη την ώρα αλλά τσουπ, εμφανίστηκε μπροστά μου το μήνυμα σου μέσα από τον messenger!! Έχει ξαναγίνει ακριβώς η ίδια σκηνή πολλές φορές…εκεί που ήθελα να σου στείλω ένα mail είτε έλεγε μέσα ένα απλό “γεια” είτε πιο σημαντικά πράγματα πάντα εμφανιζόσουν μπροστά μου σαν να ένιωθες ότι ήθελα να σου μιλήσω! Βέβαια η όλη αμηχανία μου δεν ήταν μόνο από το ξάφνιασμα που ένιωσα όταν είδα ότι μου μιλάς αλλά και επειδή φοβόμουν να σου μιλήσω, ήθελα και θέλω να σου πω “Σ’ αγαπάω” (ακούγεται κλισέ φράση, αλλά έτσι είναι…άλλωστε εσύ μου έμαθες να την χρησιμοποιώ), αλλά δεν το έκανα…μου είπαν να μην σε ξαναενοχλήσω ποτέ, να ξεκολλήσω να βρω άλλη και έτσι μου αφήσαν την εντύπωση ότι σου κάνω κακό….ίσως να έχουν και δίκαιο, τι να πω???

Τέλος πάντων το θέμα είναι ότι μου έδωσες μια μεγάλη χαρά σήμερα, έδωσες ένα μεγάλο χαμόγελο στο “τέλι” σου, που πραγματικά το είχε ανάγκη, πραγματικά σε ΕΧΕΙ ανάγκη! Να είσαι πάντα καλά….
Χρόνια Πολλά...

Χρόνια πολλά σε όλους με υγεία και ευτυχία σε εσάς και τις οικογένειές σας. Πάντα επιτυχίες να έχετε όλοι σας και μόνο χαμόγελα!!!!!!!!! Χρόνια πολλά και σε σένα Μωρό μου, αφού μου "απαγόρεψαν" πλέον να σου μιλάω στα λέω από εδώ... εγώ δεν σου κρατάω κακία για τίποτε από ότι έγινε ακόμα και αν με κάνανε χτες να περάσω μία πολύ σκληρή βραδιά!!!! Να είσαι πάντα καλά και πάντα να είσαι ευτυχισμένη!!!!!!!
Ααα και μην το ξεχάσω Χρόνια Πολλά και σε μένα που "γιόρταζα"!!!

Άντε στην υγειά μου.... έστω και αν είναι πικρό αυτό το ποτήρι!!!!!! :-(

Sunday, December 24, 2006

Πόνεσε και πονάει ακόμα…

Την Παρασκευή με έστειλες με την μια Μωρό μου…με την μια!!! Κατά τις 7:30 μου είπες αν τα “έχω” να έρθω εκεί που θα έβγαινες για να σε κοιτάξω στα μάτια και ας μην λέγαμε τίποτα απλώς να σε δω στα μάτια…τα “είχα” και ήρθα περίμενα από τις 10 στις 11:10 φάνηκες καθόμουνα στην μπάρα μπροστά στην πόρτα, δεν με κατάλαβες ότι ήμουν εκεί όταν μπήκες, εγώ σε κοιτούσα αλλά εσύ δεν με πρόσεξες. Φίλησες ένα άλλο παιδί….πόνεσε γαμώτο όταν το είδα, πόνεσε πάρα πολύ. Προχώρησες ποιο μέσα σε ακολούθησα από πίσω, χαιρέτησες τα άλλα παιδιά περίμενα πότε θα γυρίσεις να κοιταχτούμε στα μάτια. Μετά από λίγο γύρισες το βλέμμα σου πάνω μου μου είπες “Κοίτα με…” και με το χέρι σου έδειξες τα μάτια σου. Τα βλέμματα μας κόλλησαν για 5 δευτερόλεπτα καθώς σου είπα “Σε κοιτάω μωρό μου…”. Σε τράβηξα από το χέρι και σου είπα να έρθεις στην μπάρα να καθίσουμε λίγο να μιλήσουμε...μετά από κανά πεντάλεπτο ήρθες. Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν στα καλύτερα μου σε ξανακοίταξα στα μάτια και σου είπα “Σ’ αγαπάω” μόλις στο είπα κατέβηκες από την καρέκλα ήρθες στο αυτί μου και μου το ψυθήρισες και εσύ “Σ’ αγαπάω…” μου είπες και εκεί που πήγα να σε φιλήσω μου την έκανες και έφυγες γρήγορα…όχι σαν να μην ήθελες αλλά σαν να μην έπρεπε τουλάχιστον εμένα έτσι μου φάνηκε! Καθ’ όλη την διάρκεια που ήμουν εκεί τα μάτια μου ήταν καρφωμένα πάνω σου…σαν να μην υπήρχε άλλος μέσα στο μαγαζί. Από την μια ήταν καλό γιατί μπορούσα να προσέχω μόνο εσένα αλλά από την άλλη αφού δεν έβλεπα που δεν έβλεπα τους άλλους γιατί μπορούσα να δω ότι σε φιλούσε εκείνος (γιατί σε φιλούσε δεν τον φιλούσες)… και κάθε φορά να με πονάει όλο και πιο πολύ??? Η τρίτη και τελευταία φάση εκείνης της προχθεσινής βραδιάς ήταν κατά τις 1:00 την νύχτα όταν σηκώθηκες να χορέψεις ήρθα πίσω σου, σου βάστηξα το χέρι και σου είπα να με ακολουθήσεις… ήρθες αυτό που ήθελα ήταν να με φιλήσεις…ούτε όμως τότε το έκανες έφυγες, έφυγες….πηγές στην παρέα σου!!!! Ήμουν απότομος και κτητικός την Παρασκευή το ξέρω αλλά δεν αντέχω άλλο….είμαι ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ μαζί σου! Με πονάει που πίστεψες ότι ήμουν όλο ψέματα και το μόνο που κατάφερα ήταν να σε κάνω να με ερωτευτείς έτσι για πλάκα… Δεν έπαιξα ποτέ μαζί σου και ούτε πρόκειται να παίξω με τα αισθήματα σου…ούτε τα δικά σου ούτε κανενός άλλου ατόμου. Έχω ξαναγράψει και παλαιότερα ότι είμαι εγώ αυτός που έκανε τα περισσότερα λάθη μέσα σε αυτούς τους 6 μήνες, αναγνωρίζω τις ευθύνες μου δεν κρύβομαι…αλλά ρε γαμώτο και εσύ πως γίνεται να λες ότι με αγαπάς, να το βλέπω στα μάτια σου όταν μου το λες αλλά να φιλάς άλλον….Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω.
Τέλος πάντων εμένα αυτό που με νοιάζει περισσότερο είναι να είσαι εσύ καλά και να είσαι χαρούμενη, δεν θέλω να φύγει ποτέ το χαμόγελο από τα χείλη σου. Τώρα το τι θα κάνω εγώ δεν ξέρω, δεν μπορώ να παραμελήσω τα αισθήματα μου για σένα… ένιωσα πρώτη φορά τι θα πει έρωτας με εσένα, όλες οι άλλες μου επαφές με τις “κοπέλες” μου δεν ήταν έρωτες ήταν απλοί ενθουσιασμοί! Μωρό μου είμαι ερωτευμένος μαζί σου δεν ξέρω αν και εσύ πλέον νιώθεις το ίδιο. Δύο μέρες τώρα που δεν σου μιλάω είμαι χάλια, προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου αλλά τίποτα ξαναπέφτουν κάτω και γίνονται ακόμη περισσότερα…. Μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις…μόνο ΕΣΥ!!!! Και ναι και εγώ ανατριχιάζω όταν σε αποκαλώ “ΜΩΡΟ” μου!! Καλά Χριστούγεννα να έχεις και καλές γιορτές εσύ και η οικογένεια σου και πάντα επιτυχίες στη ζωή σου! Εγώ θα περιμένω εδώ…

Thursday, December 21, 2006

Άγχος...

Από το πρωί έχω φοβερό άγχος... τον λόγο ακριβώς δεν τον ξερω από χτες το βράδυ πρέπει να μπήκαν τα διαόλια μέσα μου!!! Ούτε σε καρέκλα δεν μπορώ να κάτσω συνέχεια "πάω" πάνω κάτω στο δωμάτιο!!!!!!!

Είναι σοβαρό???

Tuesday, December 19, 2006

Γιατί ρε γαμώτο...

Έτσι απλά ένα "Γιατί ρε γαμώτο???"....Γιατί γίναμε έτσι?, Γιατί...Γιατί.....

Γαμώτο.... :s

Saturday, December 16, 2006

Μάλλον τελείωσαν όλα...

Από τα πιο δύσκολα posts μου αυτό που γράφω. Έκανες μια επιλογή μου είπες να σταματήσω να σε βλέπω ερωτικά….το δέχομαι και το σέβομαι, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το κάνω! Παρόλα αυτά δεν θα στο δείχνω αφού δεν θες. Πολύ πιθανό όμως να φαίνεται στα μάτια μου, στο «τρέμουλο» της φωνής μου, στον τρόπο που θα σου μιλάω από εδώ και πέρα….αλλά οκ είπαμε θα το σεβαστώ και δεν θα στο δείχνω! Εγώ θέλω να είσαι καλά και αν είσαι και χωρίς εμένα μου αρκεί και με κάνει χαρούμενο. Όταν μου το είπες έγινα χάλια, κομμάτια, το ήξερα ότι θα μου το πεις…ίσως γιατί μοιάζουμε, γιατί σκεφτόμαστε το ίδιο. Δεν μετάνιωσα που σε ερωτεύτηκα, δεν μετανιώνω που είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου. Ο έρωτας πολλές φορές μας πληγώνει…εμένα μέχρι πριν σε γνωρίσω δεν μου το είχε κάνει ποτέ και αυτό θα έγινε μάλλον επειδή δεν θα είχα ερωτευτεί ξανά, απλά ότι είχα ζήσει μέχρι τώρα ήταν απλοί ενθουσιασμοί και όχι έρωτες όπως νόμιζα. Πάντως με εσένα κατάλαβα τι είναι ο έρωτας τον ένιωσα, με έκανε να γελάω, να ονειρεύομαι, να δακρύζω, να σκέφτομαι, να πληγώνομαι, να, να, να…..Ίσως να μην ήταν γραφτώ (παρόλο που δεν πιστεύω και τόσο στην μοίρα!!) να είμαστε μαζί, έκανα και εγώ κάποια λάθη, ήταν και το timing κάπως περίεργο τέλος πάντων. Εμένα με νοιάζει να είσαι καλά και να είσαι πάντα χαρούμενη, κάθε πρωί που θα ξυπνάω θα συνεχίζω το πρώτο πράγμα που θα κάνω να είναι , να εύχομαι να είσαι καλά!!!
Σε ευχαριστώ για όλα αυτά που μου έκανες και με κάνεις να νιώθω! Συγνώμη για όλα αυτά που έκανα και σε πλήγωσαν! Να είσαι πάντα καλά και να ξέρεις ότι όποτε με χρειαστείς εγώ θα είμαι stand by!!!!! Σ’ ΑΓΑΠΑΩ γαμώτο….σ’ αγαπώ πολύ!!!!!

Thursday, November 30, 2006

Καλημέρα…

Σήμερα ξύπνησα χαμογελαστός είμαι σίγουρος ότι ήταν αποτέλεσμα της χθεσινής μας κουβέντας έστω και αν αυτή έγινε μέσα από το MSN, έστω και αν δεν είπαμε απολύτως τίποτα για το τι συμβαίνει ανάμεσα μας αλλά για άσχετα θέματα! Σήμερα μόλις ξύπνησα ένιωθα πως ήσουν δίπλα μου στο κρεβάτι ίσως αυτό συνέβη επειδή αποκοιμήθηκα με την σκέψη μου σε εσένα. Είμαι πολύ ερωτευμένος μαζί σου, ξέρω πως καταντάει κουραστικό να το λέω αλλά αυτό νιώθω και μου είναι δύσκολο να το κρατώ πάντα μέσα μου. Από εσένα το μόνο που περιμένω είναι να μου πεις “Πάμε να το ζήσουμε….” και ας είναι λάθος που ξέρω ότι δεν είναι γιατί αξίζει. Όσα δεν έχουμε ζήσει μέχρι τώρα είναι όσα δεν έχουμε τολμήσει….

Tuesday, November 28, 2006

Σκέψεις….

Τον τελευταίο καιρό είμαι πολύ μπερδεμένος, ψυχολογικά είμαι τελείως χάλια άσχετα αν δεν το δείχνω παραέξω. Έχεις απομακρυνθεί πάρα πολύ και δεν μπορώ να σε “πιάσω”. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου αλλά δεν ξέρω αν και εσύ αισθάνεσαι το ίδιο μαζί μου ακόμη. Θέλω πολύ να στο πω όταν μιλάμε αλλά δεν το κάνω γιατί νομίζω πως θα σε πειράξει νιώθω ότι δεν θες να στο πω, ότι σε ενοχλεί πλέον αυτή η έκφραση. Είχες πιστέψει σε μένα και σε αυτή την σχέση που δεν άρχισε ποτέ, είχαμε ονειρευτεί μαζί όσο ασήμαντα και να ήταν τα όνειρα….Τις περισσότερες ώρες της μέρας σκέφτομαι εσένα μόνο εσένα. Δεν ξέρω πως θα συνεχιστεί και πόσο αυτή η κατάσταση….δεν ξέρω πόσο θα την αντέξω αλλά θα κάνω τα πάντα για να σε ξανακερδίσω να σε κάνω να με ερωτευτείς. Από την άλλη άμα δεν τα καταφέρω να ξέρεις πως θα είμαι δίπλα σου ότι και αν γίνει σε ότι και αν χρειαστείς!!

Γαμώτοοοοοο..........

Saturday, November 18, 2006

Θέλω....

Να σε ξαναδώ!
Να σε ακούσω!
Να σε αγγίξω!
Να σου μιλήσω!
Να σε αγκαλιάσω!
Να σε φιλίσω!

Θέλω αυτά και άλλα πολλά... αλλά τι να κάνω, τώρα που δεν μπορώ να τα έχω??

Saturday, November 11, 2006


Χρόνια Πολλά...

Ζωή να είσαι πάντα καλά και ευτυχησμένη!!!! Να χαμογελάς συνέχεια και πάντα από εδώ και πέρα να σου πηγαίνουν όλα όπως τα θες, να έχεις πάντα επιτυχίες σε προσωπικά και μη επίπεδα!!!!! Να είσαι πάντα καλά Ζωή, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!

Friday, November 10, 2006

Καλό Κουράγιο.....

Σημερα συναντήθηκα με τον Γιώργο ετοιμαζόταν.... αύριο θα πάει στην Χίο να παρουσιαστεί στο στρατό!!!! Κουράγιο ρε Γιώργαρε θα περάσει που θα πάει....??? Όλα μια ιδέα είναι κανόνισε μόνο να μην μπουν οι Τούρκοι μέσα και μας φάνε, δεν σου έχω και πολύ εμπιστοσύνη στην σκοπιά(χαχαχαχα!!!) μάλλον πρέπει να πάρω κανένα δίκανο να φυλάγομαι για καλό και για κακό!!!!!!

Αααα ρε Γιώργο!!!!!! Κουράγιο η παρέα εδώ θα είναι να σε περιμένει και να πιούμε όλοι μαζί καμιά μπυρα!!!

Sunday, November 05, 2006


Μη με ονειρευτείς......

Κι αν μ' αγαπάς κι αν με θυμάσαι
Δεν σ' έχω πια είσαι μακριά
Όπου και να'σαι σ' άλλη τροχιά
Σ' άλλη αγκαλιά μη με ονειρευτείς
Μη ρωτάς αν ζω να μη μ'αγαπάς
Αν δεν είσαι εδώ μη μ' επιθυμείς
Μη ρωτάς αν ζω να μη μ' αγαπάς
Αν δεν είσαι εδώ μη μ' αγαπάς
Αν δεν το ξέρω όλα εισ' εσύ
Ανάσα εσύ που αν δεν την παίρνω
Δεν έχω πια εγώ ζωή...

Δεν ξέρω αλλά αυτοί οι στίχοι του Χατζηγιάννη με εκφράζουν αυτή τη στιγμή νομίζω πως λένε πολλά. Παρόλα αυτά το ίδιο τραγούδι μορει να εκφράζει και τις δικές σου σκέψεις!!! Θέλω να είσαι καλά είτε είμαστε μαζί είτε όχι!

Αλλά πιστεύω πως είναι καλύτερα να το ακούσουμε όλοι μας από τον Χατζηγιάννη!

http://www.zshare.net/audio/mixalis_xatzugiannis_14_mi_me_oneireuteis-mp3.html

Thursday, November 02, 2006


“Μαζί θα την περνάμε πάντα φίνα, πάντοτε οι δυο μας θα την βγάζαμε ωραία...”


Έτσι λέγαμε πριν λίγο καιρό αλλά η πραγματικότητα άλλα δείχνει!! Έγιναν λάθη και από τις δυο πλευρές το πιο πιθανό είναι να έφταιγα εγώ περισσότερο. Χτες συζητήσαμε κάποια πράγματα γιατί πέταξες μια σκληρή φράση…η συζήτηση πηρέ μια «άγρια ομορφιά» και υπόθηκαν πολλά όμως έπρεπε να σταματήσουμε πάνω στο καλύτερο σημείο. Ήσουν έτοιμη να κλάψεις, δεν το ήθελα!! Στο είπα αρκετές φορές ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχω εγώ!!
Είχες σχεδιάσει να κάνεις πολλά μαζί μου τα οποία δεν έκανες…..σου υπόσχομαι όμως πως θα γίνουν αρκεί βέβαια να το θέλεις και εσύ….εγώ θα περιμένω!! Άλλωστε τόσο καιρό περίμενες εσύ εμένα!!!! Σου ζητώ συγνώμη για όλη την αναστάτωση που έχω φέρει στην ζωή σου τους τελευταίους 5 μήνες!!!! Ξέρω ότι δεν σου αρέσει να στο λέω αλλά ΠΡΕΠΕΙ!!!!!
Και που είσαι μου χρωστάς κάποια πράγματα…. αυτή την «αναθεματισμένη» μαύρη φούστα που πήρες για να την φορέσεις και να μου την δείξεις, αυτό το tattoo που θέλεις να κάνεις αλλά θέλεις να είμαι και εγώ μαζί σου….και το κυριότερο ένα ΦΙΛΙ!!!!!!

Καλό μήνα να έχετε όλοι σας!!!!!!

Saturday, October 28, 2006

Και κάπως έτσι…

....Θα αρχίσω το πρώτο μου post στο νέο μου blog. Να σας πω την αλήθεια στα 18,5 χρόνια ζωή μου ποτέ δεν είχα κάτσει να γράψω κάτι που μου έβγαινε εκείνη τη στιγμή. Προτιμούσα και προτιμώ τον προφορικό λόγο…γι’ αυτό θα σας ζητήσω εκ των προτέρων συγνώμη για τυχόν λάθη μου όσο αναφορά την σύνταξη και την ορθογραφία των κειμένων μου (βλέπετε από μικρό με συγκινούσαν οι αριθμοί και όχι τα γράμματα…).
Νιώθω λίγο αμήχανα και ότι δεν έχω αυτή την στιγμή κάτι σημαντικό να γράψω, θέλω να πιστεύω όμως πως με τον καιρό (ας ελπίσουμε ότι δεν θα πάρει πολύ…) θα βελτιώνομαι και το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο θα είναι ευχάριστο, διασκεδαστικό αλλά και σοβαρό.

Αυτά προς ώρα τα καλύτερα έρχονται……